Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/10251 K.2018/4188

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde inşaat ustası olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürüp, davacının haber vermeden işi bıraktığını, tazminata hak kazanmadığı gibi, diğer taleplerinin de haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin 13/11/2014 harç tarihli ıslah dilekçesi ile davaya konu talep miktarlarını artırmasından sonra davalı vekilince ıslaha karşı zamanaşımı def'i ileri sürülmüştür. Dava, kısmı dava niteliğinde olup, Mahkemece bu def'i değerlendirilmeden hüküm kurulması hatalıdır.

3- Mahkemece, hükme esas alınan bilirikşi raporunda davacının hak kazandığı kıdem ve ihbar tazminatı dışındaki alacaklarda brüt tutarlardan net tutarlar belirlenirken SGK ve işsizlik sigortası primi kesintileri yapılmadan sadece damga ve gelir vergisinin düşümü isabetsizdir.

4- Davacı taraf dava dilekçesinde açıkça, işyerinde son 5 yıldır yıllık izin kullandırılmadığını açıklamıştır. Bu beyan davacıyı bağlayacağından talebin HMK.nın 25 ve 26. maddeleri uyarınca son 5 yıl için değerlendirilmesi gerekirken tüm hizmet süresine göre yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi de hatalı olup, ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç: