Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/10537 K.2017/9471

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.06.2000-31.08.2013 tarihleri arasında temizlik işçisi olarak davalı işyerinde çalıştığını, maaşının net 963,01 TL. olduğunu, davacının SGK primlerinin 31.12.2004 tarihine kadar ödendiğini, bu tarihte emeklilik sonrası çalışan işçi olduğu anlaşılınca SGK destek primi ödenerek aynı işyerinde çalışmaya devam ettirildiğini, iş akdinin tarafların anlaşmaları sonucunda kıdem tazminatı almaya hak kazanacak şekilde feshedildiğini, ancak davacıya ödenen kıdem tazminatının kıdemi gereği hak ettiği tazminattan eksik olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının Türk Telekom A.Ş.'ye temizlik hizmeti veren çeşitli taşeron firmaların çalışanı olduğunu, bu nedenle müvekkili şirketin sorumluluğu bulunmadığını, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının davalı şirket ile ... Temizlik Peyzaj İnş. Tic. Ltd. Şti. arasındaki sözleşmenin süresinin dolması nedeniyle iş akdinin sonlandırıldığını ve çalıştığı firmadan tüm alacaklarını aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgeler, özellikle bankaya yatan ücrete göre davacının son ücretinin brüt 1.426,35 TL olması ve Mahkemece karar gerekçesinde iddia edilen ücretin kabul edilmesi karşısında, davacının kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının 28.12.2014 tarihli ek bilirkişi raporuna göre hüküm altına alınması gerekirken dosya kapsamına ve gerekçeye uygun olmayan ilk rapora itibar edilerek karar verilmesi hatalıdır.

3-Hüküm altına alınan alacak miktarlarının, infazda tereddüde yol açacak şekilde net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesi de hatalıdır.

4-Mahkemece gerekçeli kararın hüküm kısmında harç hesabında hata yapıldığı belirtilerek 09.02.2015 tarihinde tavzih kararı verilmiş ise de taraflara yüklenen hak ve borçlara ilişkin tavzih yapılması HMK'nun 305/2. maddesine aykırıdır. Hükmedilecek yargılama giderleri, vekalet ücretleri ve harçlar hakimlikçe denetlenerek sonuca gidilmelidir.