Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/10734 K.2018/5089

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait işyerinde 25/05/2004 tarihinde Gıda Satış Pazarlama Temsilcisi olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin davalı tarafından 14/01/2014 tarihinde haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, milli tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı işçinin 25/05/2004 tarihinde işe başlayıp 30/01/2014 tarihine kadar çalıştığını, bu tarihte iş akdinin ''14/04/2014 tarihinde davacının izni ve mazereti olmadan işyerini terk edip bir daha gelmemesi'' sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, davacının satış pazarlama işinde olup dışarıda çalıştığını ve işyeri dışında ne kadar süre çalışıp ne yaptığının davalı işveren tarafından bilinemeyeceğinden dolayı fazla mesai talebinin yersiz olduğunu ve bunun davacı tarafından ispatlanması gerektiğini, davacının fazla mesai, yıllık ücretli izin ve hafta tatili gibi alacaklarına zamanaşımı yönünden itiraz ettiklerini savunarak; davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle.

SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacıya ait sigorta hizmet cetveli çerçevesinde; davacının davalıya ait iş yerinde SGK kayıtlarına itibar edilerek 25/05/2004 - 14/01/2014 tarihleri arasında 9 yıl 7 ay 19 gün süre ile, emsal ücret araştırması, tanık anlatımları ve diğer belgelere göre net 2.152,08 TL ücret ile çalıştığı, iş akdinin davacının SSK bildirimlerinin tam gösterilmesi talebinin kabul edilmemesi üzerine haklı nedenle feshedildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, ihbar tazminatının şartlarının oluşmadığının anlaşıldığı,

fazla çalışma iddiasının işçinin, fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini ise davalı iş verenliğin kanıtlaması gerekmektiği, dosyaya puantaj cetveli, mesai saati çizelgesi, banka kayıtları sunulmadığından, tanık beyanlarına itibar edilerek, buna göre davacının haftalık yasal 45 saatlik çalışma süresini aşan 9 saat fazla çalışma yaptığı, fazla çalışmasının karşılığının ödendiğinin işverenlikçe kanıtlanamadığının anlaşıldığı, davacı iddiasını destekleyen tanık anlatımlarından davacının dini bayramlarda ve yılbaşı gününde çalışmadığı,

resmi bayramlarda çalıştığı anlaşılmış, bu çalışmalarının karşılığının ödendiğinin davalı iş verenlikçe kanıtlanamadığı, davacının asgari geçim indirimi ücret talebinde bulunduğu, davalı tarafça maaşlarla birlikte tüm asgari geçim indirimi ücretlerin ödendiği ve davacının bordroda imzalarının bulunduğu,

bordrolarda gözükmeyen dönemlere ilişkin davacının talebinin yerinde olduğu,bir işçinin tüm çalışma süresi boyunca aynı şekilde fazla mesai yapması ve bayram tatillerinde çalışması hayatın olağan akışına uygun bulunmadığından her iki alacak kaleminde takdire %40 oranında hakkaniyet indirimi uygulanması suretiyle, zamanaşımı itirazı hesaplamalarda dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta mahkemece reddedilen ihbar tazminatı miktarı 2.000,00 TL olup; A.AÜ.T'nin 13/2 maddesi gereğince hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.ÜT gereğince maktu 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken mahkemece nispi vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç: