Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/10798 K.2017/9970

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait işyerinde 02/01/1992-Eylül 1993, 31/05/2001- 05/04/2011 tarihleri arasında iki dönem halinde çalıştığını, triko bölümünün kapatılacağı söylenerek iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 25/11/2002 tarihinde işe başladığını, atölyenin kapatılması nedeniyle iş akdinin feshedildiğini, davacıya iki çek ve 1.500 TL nakit olmak üzere toplam 8.114 TL ödendiğini, ibraname imzaladığını, alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davaya konu 05/04/2011 tarihli imzalı 3 ibra dilekçesinden ikisinde alacak kaleminin belirtilmediği, bir tanesinde dini resmi bayram ve izin ile tüm haklarımı aldım ibarelerinin bilgisayar ortamında düzenlendiği, bir kısmının el yazısıyla yazıldığı, davacıya çıkış belgeleri imzalatıldığı, özellikle çek ve nakit tutarların belirtildiği ibraname ile diğerinde hangi alacakların ibra edildiğinin açık olarak belirtilmediğinden, diğer işçilik alacak kalemlerinin ödendiğine dair belge sunulmadığından,

yaklaşık 17 yıllık kıdemi olan ve tek geçim kaynağı işyerinden aldığı ücret ile ekleri olan işçinin mantıklı bir gerekçe olmaksızın istifa etmeyeceği dikkate alındığında davacının kendi isteği ile işten ayrılmadığı kanaatine varıldığı belirtilerek, kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne, diğer işçilik alacakları yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında hizmet süresi uyuşmazlık konusudur. Davacı, dava dilekçesinde 02.01.1992 tarihinde işe girdiğini, Eylül 1993 tarihinde askere gittiğini, askerlik dönüşü tekrar aynı işyerine 31.05.2001 tarihinde işe girip, 05.04.2011 tarihine kadar aralıksız çalıştığını böylece iki dönem çalışması olduğunu belirtmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının 01.01.1995- 05.04.211 arası tek dönem aralıksız çalıştığı kabul edilerek alacaklar hesaplanmış ve Mahkemece hüküm altına alınmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 25. maddesi uyarınca hakim tarafların söylemediği şeyi veya vakıları kendiliğinden dikkate alamaz. Davacı temyiz etmediğine ve askerlik öncesi çalışma kanıtlanamadığı belirtildiğine göre maddi vakıayla bağlılık ilkesi gereği davacının 31.05.2001-05.04.2011 arası çalıştığı kabul edilerek tazminat ve alacaklarının hesaplanması gerekir. Eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması hatalıdır.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının son brüt ücretinin 1.674,81 TL kabul edilmesine rağmen ulusal bayram ve genel tatil ücretinin 2.791,00 TL üzerinden hesaplanması da isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: