Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/10952 K.2017/9797

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacının davalı iş yerinde 2002 ile 30.01.2009 ve 13.10.2009 ile 24.05.2013 tarihleri arasında iki dönem olmak üzere şoför görevi ile çalıştığını, davacının ilk dönem çalışmasının haklı sebep olmaksızın davalı tarafından sona erdirildiğini ancak alacaklarının ödenmediğini, davacının 8 ay sonra tekrar davalı tarafça çağrılarak işe alındığını, davacının haftada 6 gün sabah 08:00 ile akşam ortalama 20:00 saatleri arasında çalıştığını, davacıya yaptığı fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, bayram ve genel tatil alacağı, fazla mesai alacağı ve yıllık izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davalı şirketin kuruluş tarihinin 2007 yılı olduğunu ve davacının 2002 yılından beri çalışmasının mümkün olmadığını, davacının 13.10.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının alkollü araç kullanması nedeni ile iş akdinin davalı tarafından haklı nedenle feshedildiğini, 24.05.2013 tarihinde aldığı yükün tesliminden sonra davacının iş yerine gelmediğini ve telefon ile arandığını ve alkollü olması nedeni ile ne dediğinin anlaşılamadığını, gece 24:00'da şirket yetkilisi tarafından davacının ...'da bir garajda sarhoş vaziyette ve araç kapıları açık şekilde uyur halde bulunduğunu,

bu durumunun tutanak ile kayıt altına alındığını, davacının daha önce de alkollü araç kullanmaktan ceza alarak ehliyetine el konulduğunu, son olaydan sonra iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde.

09/01/2006 ile 30/01/2009 tarihli çalıştığı iş yerinin davalı şirket ortaklarından ...'a ait olarak organik bağ bulunduğu kanaati ile davacının işveren nezdinde 09/01/2006 ile 30/01/2009 ile 13/10/2009 ve 24/05/2013 tarihleri arası çalışma yaptığı kabul edildiği,tanık anlatımları ve emsal araştırma içeriklerine göre davacının en son aylık net 1.060,00 TL. ücret aldığı yemek ücreti ve bayram harçlığı yardımı bulunduğu, davacının iş akdinin feshedildiği tarihte garaja bıraktığı araçta alkol almış vaziyette uyuduğu belirlenmiş ise de, davacının araç kullanırken alkol aldığına dair ispat bulunmadığı,

şoförlerin araçta kalma uygulamasına göre alkol alıp araçta uyuma durumunun haklı fesih nedeni olmadığı, davacının daha önce ehliyetine el konulması bulunmakla beraber işverence fesih sebebi yapılmaksızın işe devam ettirilmekle hoşgörü ile karşılandığı anlaşılmakla, işveren feshinde haklı neden bulunmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı,davacının talebe konu son bir yıllık iznini kullandığına veya bedelinin ödendiğine dair işveren ispatı bulunmadığından yıllık izin ücretinin kabulüne,tanık anlatımlarına itibarla davacının haftalık çalışma saatlerini aşan fazla çalışmaları bulunduğu anlaşıldığından,

zamanaşımı itirazı gözetilerek yapılan bilirkişi hesabına taktiren %40 oranında hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle davacının fazla çalışma alacağı hesaplandığı, tanık anlatımları ile davacının bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapmadığı belirlendiğinden bu talebin reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İş sözleşmesinin, işçinin kendi isteği ile veya işini savsaması sonucu işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işçinin isteği ile ya da işini ihmal etmesi sonucu işyerindeki işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi hali işverenin haklı fesih nedenleri arasında gösterilmiştir.

İş güvenliği hükümleri, işçi sağlığı ve güvenliğini korumaya yönelik titizlikle uyulması gereken kurallardır. Bu konuda işverenin alması gereken tedbirlerin yanında işçinin de yükümlülükleri vardır. İşçinin kasıtlı bir davranışı ya da görevini savsaması sonucu işin güvenliği yönünden bir tehlike meydana gelmesi durumunda, işveren açısından derhal “haklı nedenle fesih hakkı” ortaya çıkar.

İşçinin bu konuda uyarılması veya hatırlatmada bulunulmasına gerek olmadığı gibi, belli bir zararın oluşması da gerekmez. Aynı bentte belirtilen işçinin otuz günlük ücretinin tutarıyla karşılanamayacak bir zarar vermesi, işin güvenliğini tehlikeye düşürmekten bağımsız bir fesih nedenidir.

Güvenlik hizmeti veren bekçinin uyuması veya görev yerini terk etmesi (Yargıtay 9.HD. 4.11.2008 gün 2007/30651 E, 2008/30368 K.), yanıcı ve patlayıcı maddelerin bulunduğu yerde yasaklanmış olmasına rağmen sigara içilmesi (Yargıtay 9.HD. 21.12.2009 gün 2009/12861 E, 2009/36369 K), basınçla veya yüksek ısıyla çalışabilir bir cihazın kontrolü ile görevlendirilen işçinin görevini savsaması gibi durumlar, işin güvenliğini tehlikeye düşüren davranışlara örnek olarak verilebilir.

Somut uyuşmazlıkta davacının alkollü iken davalı şirkete ait araçların çekildiği garajda araç içerisinde alkollü vaziyette uyuduğu 24.05.2013 tarihli tutanakla sabit olmakla; davacının başlı başına alkol almasının işin güvenliğini tehlikeye düşürdüğünün kabulü gerekirken mahkemece davacının alkollü iken araç kullandığının ispatlanamadığı gerekçesiyle işveren feshinin haksız olduğunun kabul edilmesi hatalıdır.

Mahkemece davalı işveren feshinin işin niteliği ve davacının yaptığı iş dikkate alınarak haklı nedenle feshedildiğinin kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine yerinde olmayan gerekçe ile kabulü hatalı olup, kararın bozulması gerekmiştir.