Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/11081 K.2017/10414

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 25/12/2000-24/11/2011 tarihleri arasında ... Grubuna bağlı şirketlerden olan ... Televizyonculuk Yayıncılık ve Yapımcılık San ve Tic. A.Ş. de kameraman olarak çalıştığını , ancak bu zaman içerisinde Şirkette ki yapılanmanın değişmesi sebebiyle bilgisi olmadan iş sözleşmesinin farklı şirketlere nakledildiğini, son olarak ... Grubuna bağlı Işıl Televizyon Yayıncılık ve Yapımcılık San ve Tic.

A.Ş. ye iş girişinin yapıldığını, 01/10/2011 - 24/11/2011 tarihleri arasında iş bu davalı Şirkette çalışmasının sürdürdüğünü ve bu tarihte haksız gerekçeyle iş akdinin sonlandırıldığını, davacının iş yoğunluğu sebebiyle haftanın her günü mesai yaptığını , ara dinlenmeler haricinde günlük 12 saat çalıştığını, çoğu kez haftalık izin kullanmadığını, ulusal bayram günlerinin tamamın ve genel tatilin 1. günü haricinde tüm bayramlarda çalıştığını, davalı kurumun ulusal bir kanal olmasından ve 24 saat yayın yapmasından dolayı aralıksız olarak çalıştığını,

iş akdinin stratejilerin yeniden yapılandırması ve şirket bünyesinde yapılan değerlendirme ile başkaca bir görevde değerlendirilmesinin mümkün olmadığını gerekçesiyle haksız gerekçeyle feshedildiğini, bu fesihten sonra da davacıya fazla mesai ve diğer kısım alacaklarına ilişkin bir ödeme yapılmadığını, sözlü ve yazılı taleplerine herhangi bir cevap alamadığını, bu nedene 25/12/2000-24/11/2011 tarihleri arasında doğmuş olan tüm alacak haklarının davalı Şirketin sorumluluğunda olduğunu, davacının Basın İş Kanunu'na tabii olduğunu, hesaplamaların buna göre yapılması gerektiğini iddia ederek fazla çalışma, genel tatil,

%5 fazlalıkları ile ikramiye alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zaman aşımı itirazında bulunduğunu, davacının Basın İş Kanunu 'nun çerçevesini çizen 1. maddesinde belirtilen "fikri ve sanatsal hizmet veren" sıfatını alamayacağını, kameraman sıfatını taşıyan davacının teknik hizmet verdiğini, davalı Şirkette 4857 sayılı iş kanunu kapsamında bir çalışanı olduğunu, yine bu kanun kapsamında kendisinin herhangi ikramiye alacağı bulunamayacağını, Basın İş Kanunu'na dahil olduğunu kabul etmemekle birlikte bunun olması durumunda dahi davalı şirketin kar ettiği dönemlerde yasa ve usule uygun olarak çalışanlarına ikramiye ödenmesinde bulunduğunu,

ulusal ve genel tatil günlerinde yaptığı iddia ettiği çalışmanın herhangi bir delile dayanmadığını, davalı işyerinde yasal çalışma süresine uyulduğunu, işveren talimatınca yapılan fazla çalışmaların da ücretinin ihtirazi kayıt öne sürmediğini ve bunun ispatlanması gerektiğini, iş akdinin kendisinin şirket bünyesinde başka bir görevde değerlendirilmesinin mümkün olmamasından dolayı haklı gerekçeyle sona erdirildiğini, davacının talep ettiği alacaklarının var olduğu kabul edilecek olsa dahi ,

ülke iş hayatının gerek özel gerekse de kamu sektöründü istihdam olunan hiçbir çalışanın bahsi geçen süre içerisinde bu kalemlerde bir işçilik hakkının doğamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının, davalı işyerinde kameraman olarak çalışması nedeni ile Basın İş kanununa tabi olarak çalıştığı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının tanık deliline göre ispatlandığı, 14.08.2014 tarihli bilirkişi raporunun 1. seçeneğinin A şıkkının oluşa uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının olup olmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı iddiasını tanık delili ile ispatlamaya çalışmış ve bu konuda iki tanık dinletmiştir. Tanıkların beyanları çelişkili olup, ispata elverişli değildir. Bu nedenle ispatlanamayan ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile bu alacağa bağlı %5 fazlası alacaklarının reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalıdır.

3-Davacı Basın Kanuna tabi çalışan olup, bu Kanunda 4857 sayılı İş Kanunu’nun aksine işçilik alacakları için banka mevduat faizi yürütülmesine ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ikramiye alacağı için yasal faiz yerine banka mevduat faizi yürütülmesine karar verilmesi hatalıdır.

4-Kabule göre hüküm fıkrasında ikramiye alacağının ücret alacağı olarak adlandırılması da hatalıdır.

5-Hükmedilen alacakların brüt mü yoksa net mi olduğunun kararda gösterilmemesinin infazda tereddüde yol açabileceğinin düşünülmemesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.