Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/11128 K.2017/10199

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde İç Anadolu Bölgesi toptan satış yönetici olarak çalışırken fazla çalışma yaptığını ancak karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ve hafta tatili alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş sözleşmesine göre fazla çalışmaların aylık ücrete dahil olduğunu, ayrıca prim de aldığını, çalışma saatlerini de kendisinin belirlediğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının pazarlama elemanı olarak çalıştığı, yerleşik Yargıtay Kararlarına göre kendi çalışma saatlerini kendi ayarlayan ve satıştan prim alanlara fazla mesai ücreti ödenmeyeceği bu nedenle davacının fazla mesai ve hafta tatil ücreti talep edemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Kararın usul hükümleri yönünden incelenmesi sonucunda;

6100 sayılı HMK'nın 297. maddesi uyarınca karar gerekçesi dosyaya özgü olmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, karar gerekçesinde dava özeti ile savunma özetinin eldeki davaya özgü olmadığı anlaşıldığından dosyaya özgü gerekçe içermeyen kararın bozulması gerekmiştir.

2- Kararın esas yönünden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı yaptığı iş gereği üst düzey yönetici olarak adlandırılamaz. Bu itibarla dosyada mevcut tanık beyanları ve davacı ile benzer durumda olduğu izlenimi edinilen ve emsal gösterilen ... 10. İş Mahkemesinin 2013/1842 E. 2014/629 K. Sayılı dosyası da celbedilerek, ayrıca işverence sunulu bordrolardaki fazla çalışma tahakkukları da dikkate alınıp bir değerlendirme yapılarak sonuca gidilmelidir.

Eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: