Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/11350 K.2017/10774

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01.09.2012 - 30.12.2013 tarihleri arasında en son 1.300.00 TL net ücret ve günde 2 öğün yemek hakkından faydalanarak çalıştığını, dini bayramların 1. günü hariç günde 12 saat ve haftanın her günü çalıştığını, yıllık izinlerin hiç kullandırılmadığını, asgari geçim indirimlerinin ödenmediğini, işverenin sigorta kayıtlarında bilgi vermeksizin giriş- çıkış yaptığını, akdin işveren tarafından haksız feshedildiğini, işçilik haklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ; işletmenin kendisine ait olduğunu, davacının 01.09.2012 - 30.12.2013 tarihleri arasında garson olarak çalıştığını, işyerinde 3 vardiyalı çalışma sistemi olduğunu, 1. vardiyanın 14.00 - 22.00, 2. vardiyanın 15.00 - 23.00 ve 3. vardiyanın 17.00 - 01.00 saatleri arasında gerçekleştiğini, işyerini kandillerde ve dini bayramlarda açmadığını, ramazan ayı boyunca da işyerinin kapalı olduğunu, diğer genel tatil günlerinde çalışıldığını, yıllık izin uygulaması olmadığını, işyeri dosyası tutmadığı için sunamadığını, davacının asgari ücretle çalıştığını, maaşını elden ödediğini, haftada bir gün izin kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil çalışma ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan genel tatil ve fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir (Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Somut uyuşmazlıkta, yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda tanık beyanı ile ispatlanan fazla çalışma alacağından taktiri indirim yapılmaması hatalıdır.

3-Davacı vekilinin ıslah dilekçesinde faiz talebi olmamasına rağmen ıslahen artırılan miktarlar için de faize hükmedilmesi HMK.nun 26. Maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: