Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/11838 K.2017/13482

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı şirkete ait yurtdışı şantiyelerinde 15/12/2006-28/12/2008 tarihleri arasında kalıpçı göreviyle kesintisiz ve aralıksız olarak çalıştığını, iş sözleşmesi haksız olarak sona erdirildiğini işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının hak ve alacaklarınn farkında olmasına rağmen kısmi dava veya belirsiz alacak davacı açmış olmasının HMK düzenlemesine aykırı olduğunu, davacının davalı şirkette proje bazlı olarak ayrı ayrı dönemler halinde çalıştığını, her projenin bitimi ile iş sözleşmesinin kendiliğinden sona erdiğini, iş akdi kendiliğinden sona erdiğinden davacının ihbar ve kıdem tazminatı talep hakkı olamayacağını, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece karar gerekçesinde dosya içeriği ile uyuşmayan, bilgisayardan kopyala-yapıştır şeklinde yapılan işlemden kaynaklandığı düşünülen bir takım ifadelere yer verilmiştir. Bu şekilde oluşturulan karar 6100 sayılı HMK.nun 297 ve 321. maddelerine aykırıdır.

3-Davalıya ait yurt dışı işyerinde çalışan davacının tazminat ve alacaklarının belirlenmesine esas ücret taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçi ücretinin son aylık ücretin net 1.600,00 USD olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren 3,15 USD saat ücretini savunmuştur. Davacı tanıkları davacının iddiasını doğrulamışlar ve ücret araştırmasına gelen cevapta sendika 2012 yılı itibariyle yurt içi uygulamasını bildirerek 2800-3000 TL.net ücret alabileceğini açıklamıştır. Mahkemece iddia edilen ücret üzerinden hesaplanan tazminat ve alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Davacının iş akdinin fesih tarihi 30/12/2008 dir. Yapılan emsal ücret araştırmasında sendika 2012 yılı itibariyle alınabilecek ücreti bildirdiğinden bu araştırma dosya kapsamı ile uyuşmamaktadır. Bu nedenle diğer emsal dosyalarla karşılaştırılarak davacının kıdemi, mesleği, fiilen yaptığı iş belirtilerek, iş kolu ile ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından veya iş kolunda emsal ücret araştırılması ve bu emsal ücret esas alınarak davacının tazminat ve alacaklarının belirlenerek hüküm altına alınması gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının 14 gün yıllık izne hak kazandığı ve işverence izin kullandırıldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle mahkemece 14 günlük izin ücreti alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmış ise de, dosyaya sunulan bordolarda yıllık izin adı altında tahakkukların yer aldığı ve yurtdışına giriş çıkış kayıtları incelendiğinde izin tahakkukları yer alan bordro dönemlerinde davacının...'de olduğu, çalışma süresi boyunca toplam 54 günü...'de geçirdiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle yapılan ödemelerin karşılığı olan izin günleri hesaplamadan düşülmelidir. Bu konuda eksik incelemeyle karar verilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de; davacının yıllık ücretli izin talebi 746,67 USD olup, 764,67 USD alacağa hükmedilmesi talep aşımına yol açmıştır.

5-Davacı, dava dilekçesinde 28/12/2008 tarihinde iş akdinin feshedildiğini ileri sürmüş olup, çıkış tarihinin 30/12/2008 tarihi olarak kabul edilmesi de HMK.nun 26. maddesine aykırıdır.

6-Hüküm altına alınan alacakların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesi HMK.nun 297/2. maddesine aykırı olup, bu durumun infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.