Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/11899 K.2015/19555

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğunu, müvekkilinin iş sözleşmesinin feshedilmesi hakkında savunmasının alınmadığını, feshin haklı ya da geçerli nedene dayanmadığını belirterek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalılardan ... vekili, davacının kendi işçileri olmadığını, iş sözleşmesinin başka bir çalışan ile tartışması ve sonucunda bıçaklama fiiline karışması nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirketler vekili, müvekkil şirket .... ile diğer davalı ... arasında 14.07.2014 tarihinde "İş Makinası ve araç Kiralama İle Personel Hizmeti Alımına İlişkin” sözleşme imzalandığını, davacının da asıl işveren ile yapılan ve yukarıda detayı belirtilen hizmet alım ihaleleri kapsamında şoför olarak istihdam edildiğini, davacının 22.09.2014 günü işyerine ait araç garajında ... isimli bir başka mesai arkadaşı ile sözlü tartışmaya girdiğini, ertesi gün de aynı tartışmayı sürdürerek...'a iğneleyici ve tahrik edici sözler sarfettiğini,

taraflar arasında daha sonra gittikçe sertleşen diyaloglar yaşandığını ve neticesinde birbirlerini itiştirip önce fiziki müdahalede bulunduklarını daha sonra da ortamdaki diğer arkadaşlarının kendilerini ayırarak uzaklaştırmak istemelerine rağmen davacının konuşmasına ve fiziki müdahalesine devam ettiğini, bu kavganın bilahare diğer çalışanla davacı arasında mutfak bıçağıyla davacının bıçaklanmasına kadar devam ettiğini, diğer davalı/asıl işveren belediye tarafından 24.10.2014 tarih ve 48152398 sayılı yazı ile müvekkil şirketten yaşanan bıçaklı kavga nedeniyle her iki işçinin iş akitlerinin sonlandırılmalarının talep edildiğini,

bu sebeple 27.10.2014 tarih ve 32603 yevmiye nolu fesih ihtarnamesi ile davacının iş akdinin işvenlikçe haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, İş Kanunun 25/II maddesinde işverenin haklı fesih sebeplerinin belirtilmesine rağmen, fesih sebeplerinin açık ve kesin bir şekilde belirtilmediği ve usulüne uygun bir fesih bildirimi bulunmadığı gerekçesi ile işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının aynı şartlarla işe iadesi ile boşta geçen süreye ilişkin en çok dört aylık ücret ve diğer hakları ile 5 aylık brüt ücret tutarında işe başlatmama tazminatına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı yasanın 25/II- d maddesi uyarınca haklı nedenle feshedilmiştir. Haklı nedenle fesih halinde yazılı şekil şartı aranmadığı gibi fesih sebebinin açık ve kesin olarak da bildirilmesi gerekmez. Bu nedenle, mahkemece, fesih sebeplerinin açık ve kesin bir şekilde belirtilmediği ve usulüne uygun bir fesih bildirimi bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkemece, tarafların bildirdiği deliller toplanıp, tanıklar dinlenip işveren feshinin haklı ya da geçerli nedene dayanıp dayanmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

2- Kabule göre de, davalılar arasındaki hukuki ilişki belirlenmeden infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kısmında işe iadeden ve işe iadenin mali sonuçlarından hangi davalı ya da davalıların sorumlu olduğunun belirtilmemesi usule aykırıdır.

F) Sonuç: