Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/12034 K.2018/5611

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 17.01.2006 tarihinden itibaren davalı şirkete ait Rusya'daki inşaat şantiyelerinde usta demirci olarak çalışmaya başladığını, davacının bu çalışmasının 07.08.2008 tarihinde davalı tarafından sona erdirildiğini, davacının işten çıkarıldığı tarihte en son aylık net 1.200,00 USD ücret aldığını, işyerinde ayrıca 3 öğün yemekten ve yatmak için tahsis edilen koğuştan yararlandığını, davalının davacıyı en son çalıştığı şantiyeden iş bitimi nedeni ile gönderdiğini, kendisine yeniden işe çağrılacağının söylendiğini ancak bir daha işe çağrılmadığını, tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının davalı ile hizmet ilişkisinin proje bazlı, dönemsel ve belirli süreli olduğunu, çalışmasının sürekli ve kesintisiz değil, inşaat işlerinin yapısı gereği belirli dönemler halinde olduğunu, davacının 19.01.2006 ila 09.01.2007 tarihleri arasında Sheremetevo isimli projede ve 10.01.2007 - 22.10.2008 tarihleri arasında ise Sheremetevo 3 (ENMAR) projesinde çalıştığını, iş akdinin projelerin sona ermesi ile belirli süreli iş akdinin gereği olarak kendiliğinden sona erdiğini, kıdem ve ihbar tazminatlarının koşullarının oluşmadığını,

davacının 3,00 USD saat ücreti esas alınarak hesaplanan aylık ücret karşılığında çalıştığını, davacının yurtdışında çalışırken ilgili ülkenin mevzuatına tabi olduğunu, bu haliyle kıdem ve ihbar tazminatı hakkının olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalıya ait yurt dışı işyerinde çalışan davacının tazminatlarının belirlenmesine esas ücret taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçi son aylık ücretinin net 1.200,00 USD olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren 3,00 USD saat ücretini savunmuştur. Davacı tanıkları davacının iddiasını doğrulamışlar ve ücret araştırmasına gelen cevapta sendika yurt içi uygulamasını bildirerek 2.050,00 TL ücret alabileceğini açıklamıştır. Bilirkişi hesap raporunda tanık beyanları ile doğrulanan davacının iddia ettiği ücret ve davalının sunduğu kayıtlardaki ücrete göre seçenekli olarak hesaplama yapılmış, mahkemece davalının sunduğu kayıttaki ücret üzerinden hesaplanan tazminatlar hüküm altına alınmıştır.

Davacının imzasını içermeyen aylık ücret bordrolarında saat ücreti ile temel ücret hesabı dışında fazla çalışma, hafta tatili ile bayram genel tatil ücreti gibi tahakkuklara yer verilerek davacının banka hesabına yatan tutar ile uyumlu bir tahakkuka gidilmiştir. İşçinin banka hesabına yapılan ödemelerde maaş açıklaması dışında başka bir bilgiye yer verilmemiştir. Davacının yaptığı iş, kıdemi, bordro içerikleri ve tanık beyanları ile emsal ücret araştırması gözetilerek davacı işçinin aylık temel ücretinin 1.200,00 USD olduğu kabul edilmeli ve bu ücret üzerinden sonuca gidilmelidir. Eksik belirlenen ücrete göre karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: