Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/12059 K.2017/12869

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 15/08/2008-20/09/2012 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığını, son ücretinin 1.800,00-TL olduğunu, Ağustos-2012 ayında 3 pazar, Eylül-2012 ayında 1 pazar çalıştırıldığı halde bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, müvekkilinin yasal yollara başvuracağını söylediğinde iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, talep edilen tüm alacak kalemlerinin zaman aşımına uğradığını, davacının mazeretsiz olarak 3 gün boyunca işe gelmediği için iş akdinin devamsızlığa dayalı haklı nedenle feshedildiğini, fazla mesai yapıldığında ücretinin ödendiğini, ... ... larda çalışma yapılmadığını, davacının tahakkuk eden tüm ücretlerinin ödendiğini, tüm yıllık izinlerinin kullandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davalı işverence düzenlenen devamsızlık tutanaklarının 21-22 ve 24.09.2012 tarihlerine ait olduğu, davacı işçinin devamsızlıklarının nedenini sormak için keşide ettiği ihtarnamenin davacı işçiye tebliğ edilemediği, tebligat yapılamaması ve davacının devamsızlıklarına ilişkin savunması alınmadan ve bu devamsızlığının geçerli bir mazerete dayanıp dayanmadığı değerlendirilmeden iş akdinin feshi yoluna gidildiği, bu nedenle işverence fesihte izlenen yol geçerli ve hukuka uygun olmadığından yapılan feshin haklı nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki bilgi ve belgelerden ispat yükü üzerinde olan işverenin devamsızlık savunmasını ispatlayamadığı anlaşıldığından ve devamsızlığa dayalı fesihte savunma alınma ve yazılı fesih yapma zorunluluğu bulunmadığından fesih usulüne ilişkin karar gerekçesindeki “fesihte izlenen yol geçerli ve hukuka uygun olmadığı” şeklindeki hatalı değerlendirme sonuca etkili görülmemiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Somut uyuşmazlıkta, davalının zamanaşımı definin değerlendirilip değerlendirilmeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Davacı, işçilik alacaklarının kısmî davaya konu etmiş, yargılama safhasında alacak miktarlarını ıslah ile artırmıştır. Islah dilekçesinin davalıya 07.04.2014 tarihinde tebliğ edilmesini müteakip 21.04.2014 tarihinde zamanaşımı defini ileri sürmüştür.

Mahkemece davalının kanunî süresi içinde ıslaha karşı ileri sürdüğü zamanaşımı defi hakkında herhangi bir değerlendirme yapılmadan sonuca gidilmesi hatalıdır.

4-Taraflar arasında davacı işçinin kullandığı izin süresi ihtilaflıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dosyaya ibraz edilen izin talep formlarını ispat için yeterli olmadığı değerlendirilerek dikkate alınmadığı görülmüştür.

Dosyaya mübrez yıllık izin formlarının tedkîkinden davacının izne gidiş-dönüş imzasının ve işverenin onayının bulunduğu ve bu bağlamda ispat için elverişli belgeler olduğu görülmekle aksi yöndeki değerlendirmeye itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır.

5-Ayrıca davacı ıslah harcını 21.03.2014 tarihinde yatırmış olup, harcın yatırıldığı bu tarihte ıslah yapılmış sayılacağından, hükümde 21.03.2014 tarihi yerine ıslah dilekçesinin havale tarihi olan 06.03.2014 tarihinin faiz başlangıç tarihine esas alınması da hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: