Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/12159 K.2017/13347

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 05/05/2005 tarihinden 31/08/2013 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının müvekkili tarafından işten çıkarılmadığını, işten kendisinin ayrıldığını, 1.350,00-TL ücret aldığı iddiasının doğru olmadığını, fazla çalışma yapmadığını, ücretli izin alacağının da bulunmadığını, bütün ücretlerinin fazlasıyla ödendiğini, davacının genel tatil günlerinde çalışmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacının hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta; davacı 05/05/2005-31/08/2013 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Hizmet döküm cetveline göre, davacının davalı işyerinde işe giriş tarihi, 07/03/2006 tarihidir. Davacı işe giriş tarihi ile ilgili olarak iddiasını ispat için, tanık deliline dayanmıştır. İşyerinde 2005 yılının Nisan ayında çalışmaya başlayıp 2-3 ay kadar sigortasız çalışan davacı tanığı ..., davacının kendisinden kısa bir süre sonra işe girdiğini belirtmiş olup, mahkemece bu tanığın beyanı esas alınarak, davacının iddiası doğrultusunda 05/05/2005 tarihinde işe girdiği kabul edilmiş ve kıdem süresi 8 yıl 3 ay 16 gün tespit edilmiştir.

Dinlenen davacı tanığının davalı işyerinde, 2005 yılında 2-3 ay kadar ve ayrıca sigortasız çalışması nedeniyle beyanına itibar edilerek hizmet süresinin tespit edilmesi yerinde değildir. Bu itibarla, kurum kayıtları esas alınarak, hizmet süresi yeniden belirlenmeli ve tüm alacaklar bu süreye göre yeniden hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Yıllık izin ücretinin çıplak brüt ücret yerine, giydirilmiş brüt ücret üzerinden hesaplanması da ayrı bir bozma nedenidir.

4-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun, hükümde belirtilmemesinin HMK ‘nun 297. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: