Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/12197 K.2018/6979

Davacı vekili, davacının üst işveren ...'a bağlı olarak 21.01.2006-13.12.2011 tarihleri arasında asıl işverenin denetimi altında... Tur.Taşımacılık Oto.Gıda Ür.Tem.Hiz. İletişim San.ve Dış Tic.Ltd.Şti.de çalışırken ücretleri ve diğer hakları ödenmediğinden 13.12.2011 tarihinde noter ihtarnamesi göndererek iş aktini tek yanlı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının davalı... sayaç okuma elemanı olarak çalışır iken iş aktinin tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiği 21.01.2006-01.07.2008 dönemine ilişkin işçilik alacaklarının dava konusu edilerek ödenmiş olduğunu, 01.08.2008- 13.12.2011 tarihine kadar olan dönem için kıdem tazminatı, izin ücreti, ...alacağı için açılan davanın yasal dayanağı olmadığını, davalının asıl işveren olmadığını, 4857 sayılı Yasanın 2/8 maddesine göre yüklenicilerden anahtar teslimi hizmeti alan ihale makamı olduğunu, davalının KİK kapsamında yapım ve hizmet işini ihaleler ile temin ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Turizm Şirketi vekili, davacının davalı işyerinde 01.09.2009-08.04.2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş aktinin kendi isteği ile sona erdirildiğini, 23.09.2011 tarihinde davalı işyerinde yeniden çalışmaya başladığını ve 13.12.2011 tarihinde haklı sebep olmadan iş aktini feshettiğini, davacının çıkışının 31.12.2011 tarihinde yapıldığını, davacının önceki dönemlerdeki çalışmasının ve davalı işyerinde çalıştığı dönemlerdeki çalışmasının sürekli kesintili olduğunu, bu sebeple işyeri devri kurallarının uygulanamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacının 14 günlük izin hakkı bulunduğu belirtilerek yıllık izin ücreti talep edilmiştir.

Mahkemece, 6100 sayılı HMK'nın 25 ve 26. Maddelerinde düzenlenen vakıa ve taleple bağlılık kurallarına aykırı olarak 28 günlük izin ücretinin hüküm altına alınması isabetsizdir.

3-Dava dilekçesinde net 3.478,48 TL eksik ödenen ücret alacağının davalıdan tahsili talep edilmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise hak edilen ücret alacağı net 2.898,24 TL, brüt 4.053,99 TL olarak hesap edilmiştir.

Davacı ıslah dilekçesinde net 2.898,24 TL ücret alacağının hüküm altına alınması istendiği halde Mahkemece, davacının açık talebi karşısında net 2.898,24 TL yerine brüt 4.053,99 TL ücret alacağına hükmedilmesi HMK.nın 26. maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: