Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/12428 K.2017/10782

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş davalı avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin 01.01.2005 tarihinden 07.06.2013 tarihine kadar davalı işyerinde mobilya bölümü kenar bantlama operatörü olarak çalıştığını, davacının 29.05.2013 tarihinde Çelik-İş sendikasına üye olduğunu, müvekkilinin sendika üyesi olduğu öğrenilince kötü muameleye maruz kaldığını, önce sendikadan istifa etmesinin istendiğini istifa etmeyince 07.06.2013 tarihinde gerekçesiz olarak işten çıkartıldığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının 01.01.2005 tarihinden 07.06.2013 tarihine kadar müvekkili firmada mobilya işçisi olarak çalıştığını, ancak çalışma huzurunu bozucu ve işvereni kötüleyici bir takım tutum ve davranışları olduğunu, işini gereği gibi yapmadığını, aynı bölümde çalışan ... tarafından 05.06.2013 tarihinde bu durumun yazılı olarak müvekkiline bildirildiğini, 06.06.2013 tarihinde davacıdan savunma talep edildiğini ancak davacının savunma vermekten çekinmesi üzerinde 07.06.2013 tarihinde iş akdinin 4857 Sayılı Yasa'nın 25/11 maddesine göre haklı nedenle feshedildiğini,

davacının SGK kayıtlarında yer alan ücreti aldığını, müvekkili firmada vardiya usulünde çalışılmakta olup çok nadiren fazla mesai yapıldığını ancak bu fazla mesailerin ücretlerinin ödendiğini, genel tatil ve yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı işveren tarafından yargılama sırasında 25/10/2012 tarihinde davacının işçilik alacaklarına yönelik olarak 28.000,00 TL. ödeme yapılmış, bu ödeme öncelikle tanık beyanları doğrultusunda hesaplanan fazla mesai ücretinden mahsup edilmiştir.

Fazla çalışma ücretlerinin uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan genel tatil ve fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir (Yargıtay 9. HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Somut uyuşmazlıkta, yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda tanık beyanı ile ispatlanan fazla çalışma alacağından öncelikle uygun oranda takdiri indirim yapılmalı, indirim sonrasında geriye kalan kısım üzerinden mahsup gerçekleştirilmelidir. İndirimsiz hesaplanan tutar üzerinden mahsup işlemi yapılması hatalıdır.

3-Bozmadan sonra verilecek kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin hüküm altına alınan alacaklar ile mahsuba konu 28.000,00 TL üzerinden hesaplanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır.