Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/12497 K.2017/15008

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.06.1997 tarihinde “Hanmey” isimli şirkette çalışmaya başladığını, bu ismin değiştirilerek “Vemey” olduğunu, sigorta girişinin 01.09.1998 olarak gösterildiğini, davacının şoför olarak çalıştığını, emekli olduktan sonra da 2 yıl daha çalıştığını, 10.05.2011 tarihinde iş akdine son verilerek aynı gün ibraname imzalatıldığı ve banka hesabına 2.660,62 TL ödendiğini, yine emeklilik öncesi dönem için de 8.308,05 TL ibraname imzalatıldığı ancak ödemesinin yapılmadığını ileri sürerek, kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, feshin geçerli bir sebebe dayandığını, kamyonların satıldığını ve bu sebeple şoför ihtiyacının kalmadığını, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarını aldığını, genel tatillerde çalışmadığını, izin ücreti alacağını aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davacı işçinin davalı işyerinde 01.06.1997-10.05.2011 tarihleri arasında en son net 1.400,00 TL ücret ile çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre iş akdinin feshinden sonra davacının ... Bölge ... Müdürlüğü’ne verdiği 05.12.2011 tarihli şikayet dilekçesinde, 01.09.1998 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını ve en son net 1.300,00 TL ücret aldığını beyan ettiği görülmüştür.

Davacının ... kayıtlarından davalı işyerinde 01.09.1998 tarihinden itibaren sigorta girişinin yapıldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, davacı işçinin Bölge ... Müdürlüğü'ne verdiği şikayet dilekçesindeki kendi beyanları ile ... kayıtları birlikte değerlendirilerek davacının davalı işyerinde 01.09.1998-10.05.2011 tarihleri arasında en son net 1.300,00 TL ücret ile çalıştığı kabul edilip, talep edilen işçilik alacaklarının buna göre hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dava dilekçesinde, davacının işyerinde hafta tatili kullanmadan çalıştığı iddia edilmiştir.

Mahkemece dinlenen davacı ... T.’nin, 2005 yılından sonra işyerine üç şoför daha alındığı için davacının haftada bir gün tatil yapmaya başladığını beyan ettiği görülmüştür. Buna göre, davacı işçi 2005 yılı sonrası için hafta tatillerinde çalıştığı iddiasını kanıtlayamamıştır.

Diğer taraftan dava dilekçesine karşı davalı tarafından ileri sürülen zamanaşımı def’i nedeniyle 13.12.2007 tarihinden önceki ücret alacaklarının zamanaşımına uğradığı da dikkate alındığında, davacının kısmen zamanaşımına uğrayan kısmen de ispatlanamayan hafta tatili ücreti alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile talebin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4-Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: