Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/12526 K.2017/14977

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili özetle, davacının 03/01/2004 tarihinde davalı işyerinde makinacı olarak çalışmaya başladığını, 18/04/2012 tarihinde müvekkilinin iş akdini haklı nedenle feshettiğini, müvekkilinin en son 1.394 TL aylık ücret aldığını iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, bayram tatili ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının müvekkiline ait işyerinde 12/06/2006 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının istifa dilekçesinde işe giriş tarihinin 12/06/2006 tarihi olarak yazdığını, işe giriş bildirgesinde de aynı tarihte davacının işe başladığının bildirildiği,

davacının maaşının brüt 909,12 TL olduğunu, davacının 18/04/2012 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, bu nedenle kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, davacının fazla çalışmasının bulunmadığını, 2012 yılında yurtdışından gelen siparişlerle orantılı olarak fazla çalışma yapıldığını ve bunların karşılığı %50 zamlı olarak bordroya yansıtıldığını ve banka hesabına yatırıldığını, davalı şirkette bayram ve genel tatil günlerinde çalışma olmadığını, asgari geçim indirimlerinin banka aracılığı ile ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; fazla çalışma ücreti ve milli bayram ücreti taleplerinin reddine, diğer taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, hafta içi 08:30-19:00 saatleri arasında haftada 3 gün 22:30 a kadar çalıştığını, cumartesi günleri 08:30-17:00 saatleri arasında çalışarak fazla mesai yaptığını iddia ederek, fazla mesai ücreti talep etmiştir. Mahkemece dinlenen davacı tanıklarının işverene karşı davaları olduğu, beyanlarına itibar edilemeyeceği gerekçesiyle fazla mesai ücreti talebi reddedilmiştir.Aynı şekilde genel tatil ücreti talebi de reddedilmiştir.

Davacı tanıklarından ...’in 2014/34322 esas sayılı dava dosyası incelendiğinde, davacının fazla çalışma ücreti talebinin kabul edildiği ancak, Dairemizce işyerinde fazla çalışma yapıldığı kabul edilmekle birlikte tanığın bu dosyadaki (dosyamızdaki tanıklık beyanıda) beyanıda dikkate alınarak fazla çalışma ücretinin “..Davacının mahkeme huzurundaki bu ikrarı doğrultusunda, haftanın 5 günü 08:30-19:00, cumartesi günleri de 09:00-13:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü ile ödenmeyen fazla mesai ücretinin hesaplatılarak sonucu gidilmesi gerekirken...” şeklinde hesaplanması yönünde bozma kararı verildiği görülmüştür.

Davalı işyerindeki çalışma düzeni ve fazla mesainin yapılış şekli Dairemizin bozma kararı ile netleşmiştir. Tanık hakkındaki dava dosyası ve Dairemiz bozma kararı dikkate alındığında, işyerindeki çalışma düzeninin; cumartesi günleri 13:00ten sonra yapılan mesailerle hafta içi 19:00 dan sonra yapılan mesailerin ödendiği ancak normal çalışma saatlerinde oluşan fazla mesai karşılığı ücretin ödenmediği şeklinde olup, davacının haftanın 5 günü 08:30-19:00, cumartesi günleri de 09:00-13:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü ile haftada 6 saat fazla mesai yaptığının kabulü gerekmiştir. Buna göre hesaplama yapılarak sonuca gidilmesi için kararın bozulması gerektirmiştir.

3-Genel tatil ücreti talebi açısından da yukarıdaki açıklamalar ve tespitler dikkate alınarak, davacının dini bayramlar dışındaki genel tatil günlerinde çalıştığının kabulüne göre sonuca gidilmelidir.

F)Sonuç: