Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/1292 K.2016/10795

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılardan ...'nin avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 30/12/2012 tarihinde güvenlik elemanı olarak davalı ... şirketine girip ... hastanesinde çalıştığını, aylık maaşının 1.040 TL olduğunu, 06/09/2013 tarihinde güvenlik firmasının projesi feshedildiğinden işsiz kaldıklarını beyan ederek, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve ücret alacağının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...vekili, davacının taleplerinin haksız olduğunu, müvekkili şirketten hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin haklı olarak feshedildiğinin davalı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı .... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde fazla mesai ücreti talebinde bulunmuş, ancak davalı işyerindeki çalışma şekli ve saatleri konusunda bir açıklama yapmamış, davalılar ise davacının bir alacağının bulunmadığını savunmuşlardır. Davacı tanıkları, “…İki gündüz, iki gece, iki off şeklinde ayda 240 saat çalışıyoruz. Vardiyalı sistemde fazla mesai yapılmaz, ama gelmeyenin yerine görevlendirilirsen o zaman iki vardiya çalışırsın. Hiç fazla mesai ücreti almadık…” şeklinde beyanda bulunmuşlardır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanık anlatımlarına değer verilerek davacının günlük 12 saat çalıştığı kabul edilmiş ve ara dinlenme 1,5 saat düşülerek haftalık 15 saat üzerinden fazla mesai hesaplanmış, buna göre fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır. Mahkemece, davacının çalışma sistemi ve saatleri somut olarak tespit edilmeden günlük 12 saatlik vardiyada çalıştığı kabul edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle davacıdan çalışma şekli ve saatleri sorulmalı, tanıklar yeniden dinlenerek iş yerindeki haftalık çalışma düzeni somut olarak ortaya konmalı ve gerekirse bilirkişiye yerinde inceleme yetkisi verilerek haftalık çalışma sistemi belirlendikten sonra fazla mesai ücreti denetime elverişli şekilde hesaplatılmaktır.

F) Sonuç: