Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/12943 K.2015/20482

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Bankanın 01.12.2012 tarihinden itibaren açılacak ............../Bodrum Şubesine operasyon yönetici yardımcısı görevine atandığını, yeni görev yerinde olmamasının iş sözleşmesini tek taraflı ve haksız olarak feshettiği ve bu durumunda istifa olarak değerlendirileceğini bildirildiğini, bu görevlendirmeyi kabul etmemesi üzerine istifa olarak değerlendirilip tazminatlarını alamayacağı zannıyla İnsan Kaynakları Biriminde çalışanların söylediği şekilde yazı yazıp tazminatlarını alarak işyerinden ayrıldığını, işverenin değişiklik yetkisini keyfi kullandığını, feshin son çare olması ilkesini gözetmediği bu nedenle iş akdinin usule ve kanuna aykırı feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının davalı bankadaki işinden kendi iradesi ile ayrıldığını, davacının işe iade davası açma hakkının bulunmadığını, davacının 30/11/2012 tarihli istifa dilekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatlarının tarafına ödenmesi sureti ile sözleşmesinin feshini talep ettiğini, Bankaları tarafından kabul edilerek tazminatlarının ödendiğini, davacının yaratmaya çalıştığı yanıltıcı görüntünün aksine değişiklik feshinin söz konusu olmadığını, kendi iradesi ile ikale yolu ile işten ayrıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, davacının baskı yapıldığı ve iradesinin sakatlandığı iddiasını ispatlayamadığı, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmesi koşulu ile istifa ettiğini açıkça beyan ettiği, dilekçedeki imzasını inkâr etmediği, dinlenen tanıklarına davacı ile aynı durumdaki kişiler olduğundan beyanlarına itibar edilmediği, aynı nitelikte mahkememizde görülen ve Yargıtay 9. Hukuk dairesinin 2013/13528 E. 2014/7766 K. sayılı 11/03/2014 tarihli onama kararı ile de sabit olduğu üzere davacı ile davalı arasında bir anlamda ikalenin söz konusu olup şartlı istifanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (04.04.2008 gün ve 2007/29752 Esas, 2008/7448 Karar sayılı ilamımız).

İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gös­terilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür (m. 20/f.2). İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz. (Dairemizin 01.12.2008 gün ve 2008/6294 Esas, 2008/32601 Karar sayılı ilamı).

Dosya içeriğine göre; davalı işveren davacının iş akdinin kendisinden gelen teklif üzerine ikale ile sona erdiğini savunmuştur. Sigorta kayıtlarından davacının işten ayrılış nedeninin “belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden feshi” olan 04 kodu ile belirtildiği görülmüştür. Somut uyuşmazlıkta ispat yükü kendisinde olan davalı işveren davacı işçinin iş sözleşmesinin ikale ile sona erdiğini, dolayısıyla geçerli veya haklı nedenle feshi kanıtlayamamıştır. Davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.