Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/13113 K.2017/15128

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 1985 yılından itibaren çalıştığını, şirket ortağının talimatı ile işten çıkarıldığını, 900,00-TL net ücret almasına rağmen sigorta girişinin yapılmadığını, işyerinde sürekli olarak 08.00-19.00 arasında çalıştırıldığını, bazı dönemlerde çalışmalarının saat 22.00’ye kadar ulaştığını, Cumartesi günleri 08.30-15.00 arasında çalıştığını, iki haftada bir izin kullanmasına izin verildiğini, her sene bir hafta izin kullandırıldığını, 03.11.2008 tarihinde iş kazası geçirdiğini ve işveren tarafından iş kazasının ...’ya bildirilmediğini, 8 ay gibi bir süre tedavi sürecine tabi tutulduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin alacakları ve kötüniyet tazminatı ile maddi ve manevi tazminat istemiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde 07/08/1985-22/01/2001 tarihleri arasında çalıştığını, bu dönemin sonunda emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını ve tazminatların ödendiğini, 2009 yılı sonlarında davacıya iş teklif edildiğini, yeniden çalışmaya başladığını, davacının kendisinin sözleşmeyi feshettiğini, davacının akrabalarını ziyarete geldiği bir sırada merdivenden düşerek yaralandığını, davacının yıllık izin alacağı olmadığını, işyerinde fazla ... yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

İş hukukunda ... olgusunu, iddia eden işçi kanıtlamalıdır. ... olgusu her türlü delille kanıtlanabilir. Çalışmanın ispatı konusunda, ... ve işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Özellikle iddia edilen ... döneminde ... kayıtlarındaki işverenlerin araştırılması ve kayden görünen işverenlerle işçi arasında iş görme ediminin yerine getirilip getirilmediği, kaydın ne şekilde oluştuğu araştırılmalıdır.

İşçinin ... olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 1985 yılından, 2011 yılına kadar kesintisiz çalıştığını ileri sürmüş ve 29/11/2011 tarihinde noter kanalıyla davalı taraftan işçilik alacakları talep ettiğini beyan etmiş ise de, iş akdinin hangi tarihte sona erdiğine dair bir tarih belirtmemiştir.

Davalı taraf ise, davacının, davalı işyerinde 07/08/1985 ila 22/01/2001 tarihleri arasında çalışıp emekli olduğu, daha sonra 2010 yılı Ocak ayı itibariyle tekrar çalışmaya başladığını ve çalışmasının kesintili olduğunu beyan etmiş ancak yine davalı tarafından da iş akdinin hangi tarihte sona erdiğine dair bir beyan bulunmamaktadır. ... kaydına göre ise, davacının, davalı işyerinde 07/08/1985 ila 22/01/2001 tarihleri arasında çalışması görülmekte olup, taraflar arasında süre bakımından uyuşmazlık konusu olan emeklilik sonrası dönemde ise kayıtlı çalışması bulunmamaktadır.

Buna göre, taraflar arasında emeklilik sonrası çalışmanın bulunduğu uyuşmazlık konusu olmamakla birlikte, emeklilik sonrası çalışmanın hangi tarihte başlayıp bittiği, bir başka anlatımla süresi çekişme konusudur.

Bu kapsamda davacı tanık beyanları irdelendiğinde; davacı tanığı Lütfi, davacının emekli olduktan sonrada, ara vermeden çalışmaya devam ettiği ancak 2009 yılında geçirdiği iş kazası sonrası 6 ay çalışmadığını ve sonrasında 2011 yılı Ekim ayına kadar çalıştığını; diğer davacı tanığı Eyüp ise, yine davacının 1985 yılından 2011 yılı Ekim ayına kadar çalıştığını, ara ara kriz bahane edilerek işten çıkartılıp tekrar alındığını, 2009 yılında ise 5-6 ay kadar çalışmadığını, beyan etmişlerdir.

Davacı tanıklarının özetlenen bu beyanlarına göre, davacının emeklilik sonrası olan 22/01/2001 döneminden sonraki çalışmasında, 6 ay kadar çalışmadığı ve emeklilik sonrası çalışmanın 2011 yılı Ekim ayı itibariyle sona erdiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, davacının 22/01/2001 sonrasında 6 ay hariç 2011 yılı Ekim ayına kadar çalıştığını ispat ettiği kabul edilerek, emeklilik sonrası çalışmanın buna göre belirlenmesi gerekirken, emeklilik sonrasındaki ... dönemini 15/11/2011 tarihe kadar kesintisiz olduğu kabulüne dayalı bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.