Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/13764 K.2017/15319

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı iş yerinde 05/11/2008-15/05/2014 tarihleri arasında müşteri temsilcisi ve proje yönetmeni olarak çalıştığını, müvekkilinin emeklilik nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının yaş dışında emeklilik için gerekli diğer şartların tamamlanması nedeniyle, iş akdinin sona erdirilerek kıdem tazminatının banka hesabına yatırıldığını, davacının toplam 35 gün yıllık izin kullandığını, bakiye 35 günlük yıllık izin ücretinin fesih tarihi itibariyle davacıya elden ödendiğini, davacının fazla mesai, ulusal bayram-genel tatil alacağının bulunmadığını, davacının müvekkili şirketi ibra ettiğini, ayrıca zamanaşımı itirazında bulunduklarını savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkememizce toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; davacının davalıya ait iş yerinde 05/11/2008-15/05/2014 tarihleri arasında 5 yıl 6 ay 11 gün çalıştığı, davacının yaş dışında emeklilik için gerekli diğer şartları tamamlaması nedeniyle iş akdini feshettiğini, davalı tarafın davacıya kıdem tazminatı olarak 7.409,02 TL ödeme yaptığı, davacının yapılan ödemenin eksik olduğunu bildirerek bakiye kıdem tazminatı talep ettiği, davalı tarafın ise davacının kıdem tazminatının tam olarak ödendiğini, davacının ibraname vererek müvekkili şirketi ibra ettiğini bildirdiği, ibranamenin tarih içermediği, bu nedenle geçerli olmadığı,

ancak ibranamede bildirilen ve davacı tarafından ödendiği kabul edilen 7.409,02 TL nin davacının belirlenen gerçek kıdem tazminatına mahsup edilmesi gerektiği, dinlenen davacı tanıklarının beyanları ve emsal ücret araştırmasına göre davacının 2.500 TL net aylık ücret aldığı kabul edilerek, davacının hizmet süresi ile aylık ücreti göz önüne alındığında ve davacıya yapılan ödemeler mahsup edildiğinde davacının talep edebileceği net bakiye kıdem tazminatının 10.865,49 TL olduğu, davacının 250 TL talep ettiği anlaşıldığından,

davacının kıdem tazminatı talebinin kabulüne,davalı tarafın sunduğu yıllık izin belgelerine göre davacının 25 gün yıllık izin kullandığı, davacının hizmet süresine göre hak ettiği yıllık izin süresinin 70 gün olduğu, buna göre davacının 45 gün yıllık izin hakkının bulunduğu, tarafların beyanlarından davacıya 1.710 TL yıllık izin ücreti ödendiği anlaşıldığından, davacının talep edebileceği bakiye yıllık izin alacağının 2.040 TL olduğu,

davacının yıllık izin alacağı olarak 250 TL talep ettiği anlaşıldığından davacının yıllık izin alacağı talebinin kabulüne verildiği,dinlenen davacı ve davalı tanık beyanları, ibraz edilen ücret bordroları göz önüne alındığında, davacının fazla ... ücret alacağı bulunmadığı anlaşıldığından, davalı tarafın zamanaşımı itirazı ile dinlenen tanık beyanları göz önüne alındığında, davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, bilirkişinin yaptığı hesaba göre davacının talep edebileceği ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının 1.123,09 TL olduğu,

davalı tarafından davacıya 1.718,19 TL bayram ve genel tatil ücreti ödendiği anlaşıldığından, ödemenin mahsubundan sonra davacının bakiye bayram ve genel tatil ... alacağı kalmadığından bu taleplerinin reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz: Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının vekilinin tüm,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Taraflar arasında fazla mesai ücretinin hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı fazla mesai alacağını ispat için tanık beyanına dayanmış olup, davacı ile 01.09.2013-31.12.2013 tarihleri arasında çalışması bulunan davacı tanığı ...'ın beyanı ile davacı tanığı ...'ın beyanlarına itibarla davacının haftanın 5 günü 8.30-22.00 saatleri arasında, günlük 1 saat,11 saati aşan ... nedeniyle günlük 1.5 saat ara dinlenme kabul edilmekle, günde 12 saat çalıştığı, 5 günde 60 saat çalıştığı,davacı tanığı her ne kadar Cumartesi davacının 09.00.21.00-21.30 saatleri arasında çalıştığını beyan etmişse de;

davacı iddiasıyla bağlı kalınarak davacının Cumartesi günlerinde 10.00-16.20 saatleri arasında 1 saatlik ara dinlenmenin tenzili ile günde 5.5 saat çalıştığı,davacının haftada toplam 65.5 saat çalıştığı 45 saati aşan 20.5 saatlik fazla mesai yaptığı sabit olup,davacının davalı iş yerinde müşteri temsilcisi ve proje yönetmeni olarak çalıştığı, kıdeminin 5 yıl 6 ay 11 gün olduğu dikkate alındığında; hükme esas alınan bilirkişi raporunda Yargıtay kararlarından bahisle günlük 3 saat,haftalık 18 saat sınırlama ile hesaplama yapılması hatalıdır.