Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/13795 K.2018/7470

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 2005 yılı Ağustos ayından itibaren çalışmaya başladığını, iş akdinin haklı nedenlerle feshettiği 02.10.2012 tarihine kadar çalıştığını, en son aldığı net ücretin 700,00 TL. olduğunu, davalı işyerinde 2010 yılına kadar gündüz 08.00-16.00, 16.00-00.00 ve gece 00.00-08.00 saatleri arasında üç vardiya sisteminde çalışıldığını, 2010 yılından sonra gece vardiyasının kaldırıldığını ve iki vardiyalı sisteme geçildiğini, vardiyalı çalışmalarda özellikle 08.00-16.00 vardiyasında çalışmanın haftanın hemen hemen her günü saat 19.00-.9.30’a kadar uzadığını,

yapılan bu fazla çalışmaların karşılığının verilmediğini, davacıya toplu iş sözleşmesi uyarınca yılda iki kez birer maaş tutarında ikramiye ödemesi yapıldığını, tüm ısrarlı taleplerine rağmen bu ödemelerin ücret bordrolarına yansıtılmadığını, SGK prim ödemelerinin bu nispette eksik olarak yapıldığını, sendikasını değiştirmek istediğini, ... Sendikasından ...

Sendikasına geçmek istediğini Genel Müdürü’ne söylemesi üzerine kendisine türlü hakaretler yapıldığını, bunlar üzerine iş akdini haklı nedenle sona erdirmek zorunda kaldığını, çalışması boyunca tüm ulusal bayramlarda çalıştığını, gece vardiyasının olduğu yıllarda Pazar günleri de çalıştığını, ancak bu çalışmalarına ait ücretlerin ödenmediğini, davacının kullandırılmayan ve ücreti de ödenmeyen yıllık ücretli izinlerinin mevcut olduğunu iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının 03, 04, 05, 06, 07, 08, 09, 10 Ekim 2012 tarihlerinde sekiz gün üst üste işe mazeretsiz gelmediğini, bu nedenle iş sözleşmesinin ... 11. Noterliğinin 10.10.2012 gün ve 6002 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile feshedildiğini, davacının iddialarının haksız ve dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının, davalı işyerindeki 6 yıl 10 ay 10 gün olan kıdemi nazara alındığında, iş akdini sebepsiz yere sonlandırması hayatın olağan akışına aykırı olmakla birlikte , bu yönde savunma yapan davalı işverenliğin, işten ayrılış kodunu 29 (İşveren tarafından işçinin ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı davranışı nedeni ile fesih) olarak seçmiş olması beklenirken, dosya içerisinde bulunan davacıya ait işten ayrılış bildirgesinde davacının işten çıkış kodu 22 (diğer nedenler) olarak seçilmiş olması karşısında, iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği,

dolayısıyla kıdem tazminatına hak kazandığı, ayrıca davacının fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücret alacaklarına ilişkin taleplerinin değerlendirilmesinde; fazla çalışma yaptığının ve genel tatillerde çalıştığının ispat külfeti altında olan davacının duruşmada dinletmiş olduğu tanıklar davacının iddiasını destekler nitelikte beyanda bulunduğundan buna göre haftalık 45 saat yasal çalışma süresini aşan 12 saat fazla çalışması olduğu ve yine davacının milli bayramlarda çalıştığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Davacı dava dilekçesinde; davalı işyerinde 2010 yılına kadar gündüz 08.00-16.00, 16.00-00.00 ve gece 00.00-08.00 saatleri arasında üç vardiya sisteminde çalışıldığını, 2010 yılından sonra gece vardiyasının kaldırıldığını ve iki vardiyalı sisteme geçildiğini, vardiyalı çalışmalarda özellikle 08.00-16.00 vardiyasında çalışmanın haftanın hemen hemen her günü saat 19.00-.9.30’a kadar uzadığını, ancak yapılan bu fazla çalışmaların karşılığının verilmediğini iddia ederek talepte bulunmuştur.

Hükme dayanak bilirkişi raporunda ise; tanık beyanlarına göre davacının haftanın 6 günü 8 saat çalıştığı, haftalık bu rutin çalışmayı aşan 16 saatlik çalışması olduğu kabul edilerek 12 saat haftalık fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de; bu kabul davacı iddiası nazara alındığında maddi vakıa bağlılık (6100 sayılı HMK.nun 25.md.) kuralına aykırı olup yerinde değildir. Taraf tanık beyanlarından davalı işyerinde her biri 8 saat olan 3 lü ve 2 li vardiya esasına göre çalışıldığı anlaşılmakla bu vardiya saatleri haricinde fazladan çalışma iddiası ile örtüşen hesaplamaya elverişli açıklamaların olmadığı görülmüştür. Açıklanan nedenlerle ispatlanamayan fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalıdır.

3-Hükmedilen alacakların brüt mü yoksa net mi olduğunun kararda gösterilmemesinin infazda tereddüde mahal verebileceğinin düşünülmemesi isabetsiz olup, 6100 sayılı HMK.nun 297/2.maddesine aykırı olan kararın bozulması gerekmiştir.