Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/13802 K.2015/21797

Dava

Davacı-karşı davalının, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, ikramiye alacağı ve prim alacaklarının, davalı-karşı davacının da uğranılan zarar alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda;

ilamda yazılı nedenlerle asıl davanın kısmen gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karşı davanın ise reddine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi davacı karşı davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.06.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davacı karşı davalı adına Avukat ................ ile karşı taraf adına Avukat..... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı, 19.08.1999-27.07.2004 tarihleri arasında davalı işyerinde bilgi işlem müdürü olarak çalışıp, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini, günde 2-3 saat fazla çalışma yaptığını,hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığını ileri sürerek, kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil, ikramiye, prim ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı, davacının bilgi işlem müdürlüğünde grup yönetmeni olarak çalıştığını ve işverenin sorumlu tutacağı diğer işleri emir ve talimatlara uygun yapması gerektiğini, iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanununun 25/2- h-i maddesine göre feshedildiğini, davacının SAP R/3 test sisteminin yedeklenmesi gerektiği bildirilmesine rağmen bunu yapmadığını, disklerden birinin yanması üzerine yedeğinin devreye konulmasına karar verildiğini ancak yedekleme yapılmadığının öğrenilmesi üzerine iş sözleşmesinin feshedildiğini, fazla çalışma yapılmadığını ,genel tatillerde çalışmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Karşı dava olarak; davacının hatırlatıldığı halde yedekleme işlemini yapmadığı, yanan diskin değiştirilmek zorunda kalındığı, danışmanlık şirketi tarafından sistemin yeniden kurulması ve ek çalışma yapılması nedeniyle ödemede bulunmak zorunda kaldıklarını toplam zararlarının 5.796 $ olduğunu iddia ederek zararın tahsilini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı-karşı davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmekte haksız olduğu, davacının kendi mesaisini ayarlayabilecek konumda üst düzey yönetici olmadığından yapmış olduğu fazla çalışması bulunduğu, genel tatillerde çalıştığı, kullanmadığı yıllık izinleri bulunduğundan davacı işçinin davasının kısmen kabulüne, davalı-karşı davacı işverenin uğradığı zararda davacının bir kusuru bulunmadığından maddi zararın tazmini talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı-karşı davalının tüm davalı-karşı davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftada 7,5 saat fazla çalışma yaptığı sabittir. Davacı, davalı işyerinde 19.08.1999 tarihinde çalışmaya başlamıştır. Taraflar arasında düzenlenen 14.08.2000 tarihli iş sözleşmesinin 6.8. maddesinde fazla çalışmanın ücrete dahil olduğu kabul edilmiştir. Mahkemece bu hüküm dikkate alınmadan davacının fazla çalışma alacağı haftalık 7,5 saat üzerinden yapılan hesaplamaya göre hüküm altına alınmıştır.

Öncelikle davacının 19.08.1999-14.08.2000 tarihleri arasındaki çalışma döneminde fazla çalışmanın ücrete dahil olduğuna ilişkin bir sözleşme ibraz edilemediğinden bu dönem için fazla çalışma alacağı haftalık 7,5 saat üzerinden hesaplanmalıdır. 14.08.2000 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği tarihe kadar olan dönem için ise haftalık 5,25 saat düşülerek davacının fazla çalışma alacağı hesaplanarak usulü kazanılmış haklarda dikkate alınarak karar verilmelidir.

F) Sonuç: