Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/14113 K.2018/9405

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili özetle, müvekkilinin 01/04/2009 – 18/02/2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, müvekkilinin rahatsızlanması sonucunda rapor verildiğini, bu raporda istinaden müvekkilinin istirahat ettiğini, işveren tarafından işten haksız yere çıkarıldığını, net maaşının 2.338,00 TL olduğunu yemek ve servis ve diğer sosyal haklarının bulunduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle, davacının iş akdinin sürekli olarak her ay başında görevi olan iş yeri çalışanlarının aylık ücret bordrolarını kasıtlı olarak yapmaması işverenin güvenini kötüye kullanması nedeniyle, haklı olarak sona erdirildiğini, müvekkili işyerinde 2013 yılı ücret artış oranlarının 2013 yılı Şubat ayının ilk haftasında açıklandığını 06/02/2014 tarihinde davacınıın ücret artış oranı beğenmediğinden dolayı işyeri yetkilisi ...ye öğleden sonra mail attığını ve işyerinde ki diğer çalışanlarla ücret artış oranlarının değerlendirilmesini yaptığını, özellikle kalite yönetim sorumlusu ...

Hanım ile arasındaki ücret artış oranını sorguladığını, adaletsizlik olduğunu beyan ederek çıkışının verilmesini talep ettiğini, bu olayın hemen akabinde işyerinde bugüne kadar devamlı yapmakta olduğu aylık bordroları düzenlemeyerek kasıtlı olarak 07/02/2013 tarihinde rapor alarak işe gelmediğini, davacının ücret artış oranlarının açıklanmasından önce aylık ücret bordrolarını süresinde düzenlerken 2014 yılı Ocak ayı ücret bordrolarını düzenlemediğinden dolayı tüm çalışanların ücretlerini 1 hafta sonra ödenmesine neden olduğunu,

müvekkilinin işyeri çalışanları nezdinde güveninin sarsılmasına ve itibarının düşmesine neden olduğunu bu nedenle iş akdinin sona erdirildiğini, davacının bu durumu öğrenmesinden sonra işyeri personel sorumlusu olması nedeniyle SGK'ya işten ayrılış nedeni olarak internetten 17. madde olarak işlem yaptığını, bu kaydın fabrika müdürü ...na sair evraklarla beraber imzalatıldığını, bu nedenlerle davacının 18/02/2014 olan rapor bitim tarihinde iş akdinin sona erdirildiğini, davacının aylık brüt ücretinin 2.337,76 TL olduğunu, yemek ve servis yardımlarının bulunduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde en son net maaşının 2.338,00 TL olduğunu iddia etmiştir. Davalı ise aylık brüt ücretinin 2.337,76 TL olduğunu savunmuştur. Dinlenen davacı tanıkları davacının iddiasını doğrulamış iseler de bu tanıklar işyeri çalışanı değildir. Davalı tanıkları ise, davacının en son 1.750,00-1.800,00 TL civarında ücret aldığını beyan etmişlerdir.

Dosyada mübrez bilirkişi raporunda, bilirkişi tarafından seçenekli hesaplama yapılmış olup, mahkemece net 2.000,00 TL ücret esas alınarak yapılan hesaplama, hükme esas alınmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacı iddia ettiği ücret miktarını tanık delili ile ispat yoluna gitmiş olup, dinlettiği tanıkları işyeri çalışanı değildir. Bu durumda işyeri çalışanı olan davalı tanıklarının beyan ettiği üzere, davacının çıplak net ücretinin 1.800,00 TL kabul edilip, ispat edilen sosyal hakları da eklenerek bulunacak miktar üzerinden alacakların yeniden hesaplanması için hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalıdır.

F)Sonuç: