Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/14423 K.2017/4611

Dava

Taraflar arasındaki, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.03.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı kurumun makine ikmal bakım ve onarım müdürlüğü kadrosunda Nisan ayından 2008 Ağustos ayına kadar kadrolu şoför olarak daha sonra ...’nde geçici süreyle 23/05/2012 tarihine kadar şoför olarak görev yaptığını, bu geçici görevinde 15/08/2008- 23/05/2012 tarihleri arasında sürekli fazla mesai yapmak zorunda kaldığını iddia ederek fazla mesai alacağı, ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, dava konusu işçilik alacaklarının davacının ...’nde çalıştığı döneme ilişkin olduğunu, dolayısıyla bu alacaklardan davalı ...’nin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak; davacının ... Belediyesi işçisi olarak çalışmakta iken 15/08/2008 tarihinden 23/05/2012 tarihine kadar ...'nde şoför olarak geçici görevle görevlendirildiği ve bu dönemdeki tüm çalışmasının ...'nde geçtiğinin görüldüğü, davacının ...’nde görevlendirilmesi işlemi İş Kanunu’nun 7. maddesi anlamında geçici iş ilişkisi niteliğinde olduğu,

davacının geçici iş ilişkisinin 18 ayı aşmış olmasının hukuki sonucu iş ilişkisinin devri olmakla birlikte olaydaki taraf iradeleri değerlendirildiğinde bunun iş ilişkisinin devri iradesini taşımadığı davacının 23/05/2012 tarihine kadar Valilikte çalışmasını sürdürdüğü daha sonra Belediyeye dönüşünün yapıldığı ve Belediye tarafından sözleşmesinin fesih edildiği, yine davacı ile geçici iş ilişkisi için yazılı bir sözleşme yapılmadığı ve 18 ayın bitiminde de iş sözleşmesinin Valiliğe devri konusunda davacının yazılı bir rızasının bulunmadığı,

iş ilişkisinin Belediye tarafından sona erdirildiği ve tarafların buna da bir itirazlarının bulunmadığı görülmekle davacının davalı ... ve ...

Valiliğiyle birlikte istihdamının söz konusu olduğu kanaatine ulaşılmakla davalının husumet itirazına itibar edilmediği, davacı fazla mesai ve genel tatil ücreti talep etmiş olmakla işyerinde fazla mesai yapıldığını ve genel tatillerde çalışıldığını işçinin ispat etmek zorunda olduğu, fazla mesainin ve genel tatil ücretlerinin ödendiğini ise işveren ispat edeceği, ...’nce düzenlenip davalı Belediyeye gönderilen puantaj cetvellerinden davacının haftada kaç saat fazla mesai yaptığı kaç gün Cumartesi, Pazar ve genel tatil günlerinde çalıştığı yazılı olarak belirli olduğu, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta davacı 15/08/2008 - 23/05/2012 tarihleri arasındaki döneme ait işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Dosyadaki bilgi, belge ve özellikle üyelik fişlerinden; davacının Belediye İş Sendikası’na 21.11.1994 tarihinde, Hizmet İş Sendikası’na ise 18.02.2011 tarihinde üye olduğu, davacı vekilinin ise 9 nolu celsede davacının 2012-2014 arasındaki çalışmaları sırasında Hizmet İş Sendikası’na, ondan önce ise Belediye İş Sendikası’na üye olduğu yönünde açıklama yaptığı görülmüştür.

Uyuşmazlık konusu dönem dikkate alındığında, davalı ...’de Belediye İş Sendikası’nın 01.03.2008-29.02.2012 tarihlerinde, Hizmet İş Sendikası’nın ise 01.03.2012-28.02.2014 tarihleri arasında yetkili olup, bu Sendikalar ile imzalan TİS hükümlerine göre ödemelerin yapıldığı anlaşılmıştır.

İşyeri kayıtlarında ise davacının en son fesih tarihinde Hak İş Sendikası’na üye olduğu, dönem bordrolarının bazı aylarda dayanışma aidatı ve sendika kesintisi olduğu, bazılarında ise olmadığı görülmüştür.

Ayrıca, hükme esas alınan bilirkişi raporunda TİS hükümlerine göre Cumartesi ve Pazar çalışması için de fazla çalışma alacağının hesaplandığı anlaşılmakla, dosya içeriğindeki bir kısım dönem bordrolarında hafta tatili adı altında tahakkukların bulunduğu, ancak hesap raporunda bu tahakkuklara ilişkin denetimi mümkün kılan bir değerlendirmenin yapılmadığı tespit edilmiştir.

Bu durumda Mahkemece yapılacak iş, davacının talep konusu dönemde davalı işyerinde yürürlükte bulunan TİS hükümlerinden faydalanacak personel kapsamında olup olmadığı hususunun açıklığa kavuşturulması, daha sonra da hem bordrolardaki tahakkukları hem de ilgili TİS hükümlerini dikkate alarak hesaplama yapan denetime elverişli bir raporla sonuca gitmektir.

Mahkemenin eksik inceleme ve denetime elverişli olmayan hesap raporu ile karar vermesi isabetsizdir.

3-Ayrıca davacı genel tatil ücreti alacağı için kısmî talep de bulunmuş, bilahare bu talebini ıslah ile artırarak artırdığı kısım için ıslah tarihinden itibaren faiz talep etmiştir.

Mahkemece bu alacak kalemi için dava ve ıslah ayrımı yapmaksızın tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi HMK.'nun 26. maddesine aykırıdır.

4-Hükmedilen miktarların brüt mü yoksa net mi olduğunun kararda gösterilmemesi de 6100 sayılı HMK.nun 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde mahal verebileceğinin gözetilmemesi hatalıdır.