Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/14534 K.2018/8267

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 24/09/2007 tarihinde gıda satış pazarlama temsilcisi olarak çalışmaya başladığını, davacının sigortalarını tam olarak gösterilmesini istemesine rağmen çalışma sisteminin bu şekilde olduğunu, beğenmediği takdirde gitmesi gerektiğinin söylendiğini, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı işçinin 09/01/2004 tarihinde işe başlayıp 30/01/2014 tarihine kadar çalıştığını, bu tarihte iş akdinin 14/04/2014 tarihinde davacının izni ve mazereti olmadan işyerini terk edip bir daha gelmemesi sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini,talep edilen alacak kalemlerine zamanaşımı yönünden itiraz ettiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Duruşmada tefhim edilen ve hükmün esasını teşkil eden hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır.

6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir. 6100 sayılı HMK 297. Maddesi uyarınca gerekçe ile hüküm fıkrasının çelişmemesi, 298. Maddesine göre ise, gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna (kısa karara) aykırı olmaması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece tefhim edilen hüküm özetinde (kısa kararda) aynen “21.512,73 TL net kıdem tazminatının 13/01/2014 akdin feshi tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile, 16.280,24 TL net fazla mesai ücreti, 1.573,95 TL net ulusal bayram ve genel tatil ücretinin 22/01/2014 dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile,

304,96 TL net asgari geçim indirimi alacağının 22/01/2014 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine”, denilmesine rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “34.167,98 TL net kıdem tazminatının 14/01/2014 akdin feshi tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile, 23.294,55 TL net fazla mesai ücreti, 2.252,08 TL net ulusal bayram ve genel tatil ücretinin 22/01/2014 dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile,

394,18 TL net asgari geçim indirimi alacağının 22/01/2014 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ” denilerek kısa karar ile gerekçeli kararın tüm hüküm fıkraları açık çelişki oluşturulmuştur. Hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın tüm hüküm fıkraları arasında oluşan çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, işin esası incelenmeksizin hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.