Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/14558 K.2018/8167

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 12.05.1997 tarihinden itibaren Türkiye ... Bankası A.Ş.’de 01.01.2014 tarihinden geçerli olmak üzere 4.050 TL brüt maaş ile kesintisiz olarak çalıştığını, maaşının dışında senede 4 kere ikramiye ödendiğini, Ekim-Aralık tarihlerine ilişkin hak ettiği ikramiyesinin 2.900 TL olduğunu, ayrıca öğle yemekleri için aylık 150 TL’lik yemek çeki verildiğini, davalı nezdindeki çalışmasının 15 seneyi geçtiğini ve 5.925 güne tekabül ettiğini, bu şekilde kıdem tazminatına hak kazandığını, ihtarname ve eki çalışma süresini gösterir belge eşliğinde iş akdinin 1475 sayılı Kanunun 14/5 maddesi gereğince tek taraflı olarak sonlandırıldığını, kullanmadığı 11 günlük yıllık izin alacağının mevcut olduğunu iddia ederek, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili bankadan emeklilik amacıyla ayrılmadığını, talebine dayanak olarak ileri sürdüğü yasal düzenlemenin amacının emeklilik yaşını beklemeden ve işten ayrıldıktan sonra herhangi bir işte çalışmayacak olanların kıdem tazminatını alabilmelerini sağlamak olduğunu, davacı için böyle bir durumun söz konusu olmadığını, mezkur yasa hükmü ile getirilen hakkını kötüye kullanarak hem kıdem tazminatını almak hem de yeni bir işe başlamak istediğini, kullanmadığı yıllık izin alacaklarının ödendiğini,

2013 yılı içerisinde yıllık izne ilişkin sistemde değişiklik yapıldığını ve izin kullanmadan önce sisteme izin kullanılacak süre ve tarih aralığının girişinin yapılmaya başlandığını, mutabakat formu imzalama dönemi gelmeden işten ayrıldığı için izin mutabakat formunu imzalayamadığını, kullanmadığı yıllık izinlerinin toplam 1 gün olduğunu, işten ayrılırken kullanmadığı 1 günlük yıllık ücretli izin alacağının kendisine ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanununun 120 nci maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin onbirinci fıkrası hükmüne göre, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. İş sözleşmesinin ölüm ya da diğer nedenlerle son bulması faiz başlangıcını değiştirmez. Ancak, yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu ve yaşlılık aylığı bağlandığını belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.

Yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belge işverene bildirilmemişse, işverence kıdem tazminatı olarak ilk taksitin ödendiği tarih bakiye kıdem tazminatı için faiz başlangıcı sayılmalıdır. Böyle bir taksit ödemesi de olmadığı durumlarda faiz başlangıcı, davanın açıldığı ya da icra takibinin yapıldığı tarihtir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkeme tarafından isabetli olarak kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiş ise de, fesih tarihi olarak "03.01.2014" tarihi yerine "29.07.2011" tarihinin yazılması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç: