Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/14702 K.2017/6635

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 01/01/1983 tarihinden itibaren davalı şirkete ait Libya, Kazakistan ve Rusya'daki inşaat şantiyelerinde kamyon şoförü olarak çalışmaya başladığını, müvekkilinin bu çalışmasının 16/09/2005 tarihine kadar devam ettiğini, işten çıkarıldığı tarihte en son aylık 1000 Dolar ücret aldığını, iş yerinde ayrıca verilen 3 öğün yemekten ve yatmak için tahsis edilen koğuştan yararlandığını, davalının müvekkilini en son çalıştığı şantiyeden iş bitimi nedeniyle gönderdiğini, iş oldukça yeniden işe çağrılacağının bildirildiğini, ancak çağrılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; dava konusu taleplerin zamanaşımına uğradığını, belirli süreli projenin bitmesi nedeni ile iş akdinin kendiliğinden sona erdiğini veya işçinin kişisel sebeplerle işten ayrıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı koşullarının oluşmadığını, maaş bordrolarında tahakkuk eden ücretlerin cari hesap kartına yansıtıldığını ve davacının banka hesabına yatırıldığını, bankaya yatan bu ödemelerin de davacı tarafından ihtiraz-i kayıt öne sürülmeden kabul edildiğini, bordrolar ile cari hesap kartları ile bankaya yatan ödemelerin birbirleri ile uyumlu olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalıya ait yurt dışı işyerinde çalışan davacının tazminatlarının belirlenmesine esas ücret taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçi ücretinin son aylık ücretin net 1000 USD olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren 2,50 USD saat ücretini savunmuştur.

Mahkemece karar gerekçesinde davacının ücretinin (2,50 USD/saat x 240 =) net 600,00 Dolar olduğu kabul edilmesine rağmen yine karar gerekçesinde " bilirkişi raporundaki aylık çalışma süresi 240 saat olarak belirlenmiş ise de mahkememizce aylık 225 saat olarak değerlendirilmesi gerektiği" gerekçesiyle işveren tarafından savunulan saat ücreti aylık 225 saat ile çarpılarak aylık ücret tespiti yapılmış ve aylık ücret konusunda gerekçede çelişki yaratılmıştır.

İşveren tarafından savunulan saat ücretinin kabul edilmesi yerinde ise de, davalı işverence sunulan mesai şeritlerinde günlük mesainin 8 saat olarak belirtilmesi karşısında, hesaba esas alınan saat ücretinin aylık 240 saat yerine 225 saat ile çarpılması ve tazminatların eksik belirlenen ücret üzerinden hesaplanması bozmayı gerektirmiştir.