Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/14943 K.2015/20969

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının Ocak 2003-23.05.2013 tarihleri arasında turizm ve otelcilik alanında faaliyet gösteren işyerinde bulaşıkçı olarak çalıştığını, işten çıkarılma tarihinin 30.05.2013 tarihi olarak göründüğünü, davacının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, davacının yıllarca en ağır bulaşıkçılık işinde çalıştırıldığını, davacının iş sözleşmesine 23.05.2013 tarihinde davalı işverenliğin ....deki tatil köyünde işine son verildiğini,

28.05.2013 tarihinde ise müvekkilinin telefonla aranarak hakkında tutanak tutulduğunu ve imzalaması gerektiği bildirilerek bulunduğu şartlardan ve kişisel özelliklerinden yararlanılarak işe gelmediğine dair tutanağa ve bir kısım belgelere imzasının alındığını, 28.05.2013 tarihli savunma yazısı tebliğ edilip 3 gün içinde savunma vermesinin istendiğini ancak çıkışının 30.05.2013 tarihinde yapıldığını fesihte son çareye uyulmadığını iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Üniversite vekili, davacının iş sözleşmesinin İş Kanunu m.25/II-g uyarınca feshedildiğini, davacının 24.05.2013-25.05.2013-26.05.2013 ve 27.05.2013 tarihlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini bu durumun tutanak altına alındığını, davacının izin almaksızın ve bilgi vermeksizin belirtilen günlerde işe gelmemesi nedeniyle 28.05.2013 tarihinde davacının savunmasının istendiğini, davacının 29.05.2013 tarihli dilekçesinde kabul edilebilir bir mazeret bildirmeden sadece ailevi nedenlerle 3 gün işe gelmediği için özür dilediğini belirttiğini, davacının iş sözleşmesinin 30.05.2013 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacı ve davalı tanıklarının halen işyerinde çalıştıklarından beyanlarına itibar edilmediği, 10 yıldan fazla kıdemi bulunan bir işçinin durup dururken tazminat haklarını yakacak şekilde mazeretsiz işe gitmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu feshin haklı ve geçerli nedene dayandığının ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemenin 28.01.2014 gün, 2013/1434 E. 2014/50 K. sayılı davanın reddi yönündeki kararı davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02.10.2014 gün, 2014/12353 E. 2014/29110 K. sayılı kararıyla dosyada davacıdan sadır bir istifa dilekçesi olmamasına rağmen mahkemece davacının istifa ederek iş sözleşmesini sonlandırdığı, istifa dilekçesinin baskıyla alındığına ilişkin delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, tarafların iddia ve savunmalarının tartışılmayıp dosyada bulunmayan bir belge tartışılarak karar verildiği, kararın gerekçesiz olduğu kararın denetlenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle sair temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası mahkemece bozma kararına uyulmuş ve yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı iş sözleşmesinin haksız olarak sonlandırıldığını iddia etmiş, davalı ise davacının 24-25-26-27.05.2013 tarihlerinde işe mazeret bildirmeksizin gelmediği gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanununun 25/II-g maddesi uyarınca haklı nedenle 30.05.2013 tarihi itibariyle feshedildiğini savunmuştur. Davacının 28.05.2013 tarihinde devamsızlıklarıyla ilgili savunması istenmiştir.

Davacı ailevi nedenlerden dolayı üç gün işe gelemediğini bu nedenle yönetimden özür dilediğini 29.05.2013 tarihli savunmasında dile getirmiştir. Davacının savunmasında, belirtilen günlerde devamsızlığına neden olduğunu belirttiği ailevi nedenlerin ne olduğunu ne savunmasında ne de yargılama sırasında açıklayıp, ispatlayamamıştır. Davacı tanıkları davacının sadece gündüz vardiyasında çalışmak istediğini kabul edilmeyince işten kendi isteğiyle ayrıldığını beyan etmişlerdir.

Davalı tanıkları da davacının devamsızlığını doğrulamışlardır.

Buna göre davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığı anlaşıldığından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.