KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2015/15160 E., 2017/17122 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ekim 2017
- Mahkemesi
- İŞ MAHKEMESİ
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır. Gerekçe dosyaya özgü oluşturulmalıdır.
Ayrıca hükmün nasıl oluşturulacağı 6100 sayılı HMK.nun 297. maddesinde detaylıca belirlenmiş, özellikle 297. maddenin 1-c bendinde hükmün tarafların iddia ve savunmalarının özetinin yazılması gerektiği,
Aynı maddenin 2. fıkrasında ise tüm taleplere ilişkin hüküm oluşturulması gerektiği vurgulanmıştır.
Somut uyuşmazlıkta,
a) Davacı vekili davalı işveren nezdinde Başhekim olarak görev yapan davacının 2 aylık ücreti ve ihbar tazminatının tahsili talebi ile dava açmıştır.
Yapılan yargılama sonunda düzenlenen gerekçeli kararda dava ile ilgisi olmayan muhtemelen bir bankada çalışan kişiye ait başka bir dava dilekçesi ile cevap dilekçesi özetlenmiş, gerekçeli karar dosyaya özgü oluşturulmamıştır.
b) Davacı vekili ıslah dilekçesi ile dava dilekçesindeki taleplerinin yanı sıra ayrıca kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarını da talep etmiş, ancak mahkemece bu taleplere ilişkin olumlu olumsuz bir karar verilmemiştir. Tüm taleplere ilişkin hüküm kurulmaması 6100 sayılı HMK.nun 297/2. maddesine aykırıdır.
Neticeten dosyaya özgü gerekçe içermeyen ve tüm taleplere ilişkin hüküm içermeyen kararının salt bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2015/15160, K. 2017/17122, 31 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama