Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/15174 K.2017/5285

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28.03.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait kuyumcuda Mart 1999 - 18/02/2012 tarihleri arasında tezgahtar olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ve işçilik alacaklarının da ödenmediğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmeisni talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının devamsızlık nedeniyle ihtarname gönderilmek suretiyle işten çıkarıldığını, işyerinde silici - tezgahtar olarak çalıştığını, tazminat hak etmediğini, ödenmemiş işçilik alacağı da bulunmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dosya içeriğine göre; taraflar arasındaki iş ilişkisinin hangi tarafça sona erdirildiği ve bu sona erme şeklinin kıdem ve ihbar tazminatını gerektirip gerektirmediği hususları ihtilaflıdır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı işçi, iş sözleşmesinin hak ve alacaklarının ödeneceği vaadiyle işverence haksız feshedildiğini iddia ederken, davalı işveren ise davacının talep ettiği zam miktarının kabul edilmemesi üzerine işyerinden kendisinin ayrıldığını savunmuştur.

Davacı tanıklarının feshe ilişkin görgüye dayalı beyanları yoktur. Dosyadaki mevcut delil durumuna göre; davacı ile işverenin ücret zammı ve iş koşulları ile ilgi olarak yaptığı müzakerede anlaşma sağlanamayınca davacı işçinin işi kendisinin bıraktığı ve bıraktığı an itibariyle de işçilik alacaklarının bulunduğu anlaşılmakla, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanmasının mümkün olmaması karşısında, iş akdini haklı nedenle sona erdiren davacı işçinin ihbar tazminatının reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalıdır.

3- Hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı, Mart 1999-18.02.2012 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiş; davalı ise SGK kayıtları dışında çalışmasının bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece; davacının, 16.08.1999-18.02.2012 tarihleri arasında davalı nezdinde çalıştığı kabul edilmiştir.

Dosya içerisinde yer alan SGK kayıtları incelendiğinde; davacının 02.03.2006 tarihinden iş akdinin feshedildiği tarihe kadar davalı işverene ait işyerinde çalıştığı, 608629 işyeri sicil numarasından ise 16.08.1999-01.03.2006 tarihleri arasında davacı adına çalışma bildirildiği görülmektedir.

Söz konusu işyeri sicil numarasının kime ait olduğu ve davalı ile herhangi bir hukuki ilişkisinin (işyeri devri, organik bağ vs) bulunup bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu hususlarda gerekli araştırma yapılarak ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelerle birlikte bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra hizmet süresinin somut bir biçimde tespit edilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.