Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/15576 K.2016/55

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde tezgahtar olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kesintili çalışmaları olup önceki dönemler için hak edilen tazminatların ödendiğini, son dönem ise iş sözleşmesinin emeklilik üzerine sona erdiğini, hak kazandığı ücretlerin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 01/05/1989 ve 04/09/2006 tarihleri arasında davalı şirkete ait nalbur dükkanında çalıştığı, emeklilik neden ile işten ayırldığı buna göre kıdem tazminatına hak kazandığı ancak ihbar tazminatı alamayacağı, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı nezdinde kesintisiz çalışma iddiasında bulunurken davalı arada tasfiye edilen dönem olduğunu savunup buna ilişkin bir kısım belgeler sunmuştur. Mahkemece yazılı şekilde kesintisiz çalışma kabul edilmiştir.

Davacı yargılama sırasında alınan beyanında çalışırken paraya ihtiyacı olduğu bir dönem ve yine davalının kendisini tehdit etmesi nedenleri ile davalıdan bir kısım para alıp sunulan belgeleri imzaladığını söylemiştir. Mahkemece davacının bu açık beyanı karşısında sunulan belgeler de değerlenderilmek suretiyle tasfiye edilen dönem olup olmadığı belirlenmeli, tasfiye olunan dönem olduğu takdirde bu süre dışlanmalı, tasfiye olmadığının anlaşılması halinde ödenen miktarların davacı alacaklarıdan mahsubu yoluna gidilmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Yargılama sırasında işverence sunulan bir kısım belgelerdeki imzaların davacı tarafça inkarı üzerine Adli Tıp Kurumuna inceleme yaptırılmış ise de eksiklikler nedeni ile incelemenin sonuçlanmadığı, Mahkemece bu eksikle karar verildiği ve bu yönde bir gerekçede yazılmadığı ayrıca raporda belirtilen 4 klasör işyeri evraklarının da dosya içine alınmadığı görülmüştür.

Mahkemece, imza inkarına yönelik bilirkişi incelemesi tamamlattırılıp davaya ilişkin tüm evraklar dosya arasına alınıp bir değerlendirmeye tabi tutularak davacı alacakları belirlenmelidir.

4- Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut uyuşmazlıkta davacının fazla çalışma yaptığı tanık beyanlarına göre belirlenmiş olup hesaplanan alacakdan takdiri indirim yapılmaması da bozma nedenidir.

F) Sonuç: