Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/16110 K.2017/18479

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İ...eminin Özeti:

Davacı vekili, 13.10.2008 ile 31.12.2013 tarihleri arasında davalı ... Grup A.Ş de satış temsilcisi olarak çalıştığını, ... Grup A.Ş.’nin diğer davalı şirkete devredildiğini ve 09.12.2013 tarihi itibariyle bu şirketin adresine taşınıldığını, adres değişikliği ve iş yükünün artmasına rağmen çalışmaya devam ettiğini, ancak davacıya i...ifa dilekçesi yazması konusunda baskı ve dayatma yapıldığını, 31.12.2013 tarihinde zimmetindeki araç ve telefonunun şirkete teslimi için direktif verildiğini ve yasal hakların ödeneceği sözünün verildiğini ancak ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve sosyal yardım alacaklarının davalıdan tahsilini i...emiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ... Grup A.Ş ile diğer davalı şirketin birleştiğini ve artık ... Grup A.Ş. diye bir şirketin kalmadığını, dolayısıyla bur şirket yönünden husumetten ret kararı verilmesi gerektiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 19.12.2013 tarihinde i...ifa dilekçesi vererek işten ayrılmak i...ediğini, davalı şirketin i...ifayı kabul etmemesi üzerine davacının işe devam ettiğini ancak 31.12.2013 tarihinde yönetimin haber olmaksızın zimmetindeki eşyaları teslim ettiğini ve 07.01.2014 tarihinde iş sözleşmesini tek taraflı olarak fesih ettiğini savunarak, davanın reddini i...emiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işveren her ne kadar davacının i...ifa ederek ayrıldığını ileri sürmüş ise de, 19/12/2013 tarihli dilekçe içeriğinde davacının İş Kanununun 24/2-f maddesi gereğince çalışma şartlarının uygulanmaması nedeniyle 31/12/2013 tarihinde iş akdini feshettiği, bu nedenle kıdem tazminatı ve diğer haklarının ödenmesini talep ettiği görülmekte olup, işverenin bu dilekçeyi işleme koymak suretiyle davacıdan 31/12/2013 tarihi itibariyle eşyalarını teslim aldığı bu yönüyle kıdem ve ihbar tazminatı ödenmek suretiyle iş akdinin sonlandığı hususunda tarafların mutabık kaldığı,

zira şartlı halde yapılan i...ifanın işveren tarafından eşyaların teslim alınmış olması nedeniyle kabul edildiği olgusunu ortaya çıkardığı, bu tarihten sonra işverenin artık devamsızlık nedeniyle iş akdini sonlandırmasının geçerli olamayacağı, işyeri şirket birleşmesi neticesinde ....'den ....'ya taşınmış olup davacıya da başından beri araç tahsis edildiğinden çalışma koşullarında esaslı bir değişikliğin bulunduğunun kanıtlanamadığı, bu itibarla davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Gerekçe ile hüküm çelişkisi 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.

Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. Maddesinde de, tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK’na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Somut uyuşmazlıkta; davacı işçinin imzasını havi, el yazılı ve 19/12/2013 tarihli fesih dilekçesinde davacının “4857 sayılı İş Kanununun 24/II-f maddesi gereğince çalışma şartlarının uygulanmaması nedeni ile” iş akdini feshettiğinin yazılı olduğu, Mahkemece hükmün gerekçesinde bir yandan, “… işyeri şirket birleşmesi neticesinde....'den ....'ya taşınmış olup davacıya da başından beri araç tahsis edildiğinden çalışma koşullarında esaslı bir değişikliğin bulunduğunun kanıtlanamadığı …” denirken, diğer yandan davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı belirtilerek anılan tazminat alacaklarının hüküm altına alınması suretiyle gerekçe-hüküm çelişkisine neden olunmuştur.

Sonuç olarak, hüküm ile gerekçeli karar arasındaki çelişki yukarıda belirtilen YİBK. ve HMK’nun 298/2. maddesine aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: