Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/16565 K.2017/18827

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01/09/2002 tarihinde çalışmaya başladığını, müvekkilinin bu tarihten itibaren aralıksız ve fasılasız olarak 20/06/2012 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haklı ve geçerli herhangi bir neden olmadan feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, tüm hak ve alacaklarını aldığına ilişkin müvekkilini ibra ettiğini, müvekkili şirketin davacı işten kendisi ayrılmak istemesine rağmen iyi niyetli olarak kıdem tazminatı ödemesi yaptığını, davacı kendisi işten ayrıldığından ihbar tazminatı ödenmediğini, davacının asgari ücret aldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalıya ait iş yerinde 25/11/2002-20/06/2012 tarihleri arasında 9 yıl 6 ay 25 gün çalıştığı, davacının iş akdinin davalı tarafından haklı neden olmadan feshedildiğini ileri sürdüğü, davalının ise iş akdinin davacı tarafından feshedildiğinin ileri sürüldüğü, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı gerektirmeden feshedildiği hususunun ispatının davalı işverene ait olduğu, davacı tanığı ...'in davacının işten çıkartıldığını bildirdiği, davalı tanıklarının ise davalı işyerinde çalışmadıkları, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığına dair davalı tarafından herhangi bir delil sunulmadığı, bu nedenle iş akdinin haklı neden olmadan davalı tarafından feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında davacının hizmet süresinin başlangıcı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı 01/09/2002 tarihinde işe başladığını iddia etmekte, davalı ise 09/04/2003 tarihinde işe başladığını savunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının işe başladığını iddia ettiği 01/09/2002 tarihinde dava dışı başka bir işyerinde çalışmasının olması ve tanık beyanlarında net bir tarih olmamakla birlikte davacının 2002 yılında davalı işyerinde çalışmaya başladığının beyan edilmesi nedeniyle davacının, 25/11/2002 tarihinde işe başladığı kabul edilmiş ve uyuşmazlık konusu alacaklar kabul edilen bu hizmet süresine göre hesaplanmıştır.

Ancak dosya kapsamında davacının iddiası ve yetersiz tanık beyanları dışında davacının 2002 yılında davalı işveren nezdinde işe başladığına ilişkin ispata yarar bir belge veya bilgi bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacıya ait hizmet döküm cetvelinde yer alan çalışma süresi yerine yanılgılı değerlendirme ile davacının iddia ettiği çalışma süresine göre yapılan hesap dikkate alınarak, alacakların hüküm altına alınması hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, davacının hizmet döküm cetvelinde geçen çalışma süresine göre uyuşmazlık konusu alacakları hesaplanacak hüküm altına almaktır.