Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/16713 K.2017/19389

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 01.05.2007 tarihinde işe başladığını, iş akdinin 09.01.2011 tarihinde haklı bir neden olmaksızın davalı işveren tarafından feshedildiğini, 26.09.2010 tarihinde SGK görevlileri tarafından davacının sigortası olmadığı için işlem yapıldığını, kısa süre sonra 09.01.2011 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, davacının 01.05.2007 tarihinde çalışmaya başladığı halde işten çıkış tarihi olan 09.01.2011 tarihine kadar 80 gün sigorta priminin ödendiğini, müvekkilinin resmi bayramlarda ve haftanın 6 günü 08.00-18.30 arası çalıştırıldığını, fazla mesaisinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötü niyet tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının asgari ücretle çalıştığını, çalıştığı günden ayrıldığı güne kadar SGK primlerinin eksiksiz bildirildiğini, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, ihbar tazminatı talep hakkının olmadığını, müvekkilinin davacıya karşı kötü niyetli bir davranışının söz konusu olmadığını, davacının 1 yıllık kıdem süresinin dolmadığı için kıdem tazminatı hakkı bulunmadığını, tüm resmi ve genel tatil günlerinde tatil haklarını kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının davalı şirket nezdinde 01/05/2007-31/12/2010 tarihleri arasında asgari ücret ile çalıştığı, iş sözleşmesinin haksız feshedildiği, kullanmadığı izinleri bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında tazminat ve alacağa esas hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

Davacı 01.05.2007-09.01.2011 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiş, davalı ise kayıtlarda gösterildiği üzere 12.10.2010 tarihinden itibaren çalıştığını savunmuştur. Davacı, iddia ettiği hizmet süresi bakımından öncelikle hizmet tespiti davası açmış ancak takip edilmeyen hizmet tespiti davasının açılmamış sayılmasına karar verilerek sonlanmıştır.

Hizmet tespiti davasını takip etmeyen davacı, aynı tarihte açtığı işbu dava dosyasında da hizmet süresi bakımından hizmet tespiti dosyasındaki iddiasını tekrar etmiş, iddiasını ispat bakımından tanık dinletmiş, tanıkları iddiasını doğrulamışlardır. Ancak dinlenen tanıklar işyeri çalışanı olmadığı gibi komşu işyeri çalışanı da değillerdir.

Davacı hem takip edilmeyen hizmet tespiti dosyasında hem de işbu davada SGK müfettişlerinin davalı işyerinde yaptıkları denetimde kendisinin sigortasız çalıştırıldığına ilişkin tespitinden bahsetmiş ancak hizmet tespiti dosyasına gelen SGK cevabi yazısından davacının iddia ettiği şekilde bir tespit olmadığı anlaşılmıştır.

Yukarıda izah edilen hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacının kayıtlarda gösterilen süre dışındaki çalışma iddiasını ispatlayamadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, davacının davalı işyerinde kayıtlarda gösterilen hizmet süresi ile sınırlı olarak çalıştığının kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle hizmet süresinin davacı iddiası gibi kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Mahkemece kayıttaki hizmet süresine göre davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı değerlendirilmeli, ihbar tazminatına ise hizmet süresinin önel bakımından etkisinin olup olmadığı değerlendirilmelidir.

F) Sonuç: