Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/16789 K.2017/18740

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalıya ait iş yerinde 15/02/1999-31/08/2012 tarihleri arasında ambulans şoförü olarak çalıştığını, davacının son net maaşının 1.350,00 TL olduğunu, yaşlılık aylığı bağlanması için gerekli sigortalılık ve prim ödeme gün sayısını doldurması nedeniyle iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacının 2010-2011-2012 yıllarına ait 60 günlük yıllık izinlerini kullanmadığını ve ücretinin de ödenmediğini, davacının 1999-2005 yılları arasında haftada 6 gün 08:00-19:00 saatleri arasında haftada toplam 66 saat,

2005 yılından itibaren ise ayda 15 gün 24 saat nöbet tutarak haftada 90 saat çalıştığını ve fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı alacağı, yıllık izin alacağı ve fazla mesai ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının davalıya ait iş yerinde 15/02/1999-31/08/2012 tarihleri arasında ambulans şoförü olarak çalıştığını, davacının sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlamış olduğundan müvekkili şirket yetkililerine bildirerek ayrılma kararı aldığını ve kendi isteği ile iş akdini sonlandırdığını, davacının son ücretinin asgari ücret olduğunu, davacının 8 saatlik tek vardiya ile çalıştığını ve haftada 1 gün tatil yaptığını, davacının nöbet tuttuğu zamanlarda denkleştirme usulü ile dinlendirildiğini, davacının iddia ettiği gibi 3 yıl boyunca yıllık izin kullanmadan çalışması hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının yıllık izin alacağının bulunmadığını, zamanaşımı def'inde bulunduklarını savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle,dosyadaki bilgi ve belgeler, Sgk sicil dosyası ve iş yeri sicil dosyası,banka hesap ekstresi, tanık beyanları, bilirkişi incelemesi ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesi neticesinde; davacının yaşlılık aylığı bağlanması için gerekli sigortalılık ve prim ödeme gün sayısının doldurması nedeniyle iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedildiği, hizmet süresinin 15/02/1999 - 31/08/2012 tarihleri arasında 13 yıl 6 ay 16 gün olduğu, hesaplamaya esas ücretin dosya kapsamına göre net 1.350,00 TL, brüt 1.888,37 TL olduğu, 12.595,81 TL fazla mesai ücret alacağının bulunduğu,

dosya kapsamına uygun bilirkişi Av.....tarafından verilen rapor ve ek rapor kapsamlarından ve dosya kapsamından anlaşılmakla, ayrıca davalı tarafından sunulan ibranamenin yüksek Yargıtay içtihatlarında açıklandığı üzere toplam hizmet süresi, buna karşılık tahakkuk eden kıdem tazminatı, yıllık izin ücret alacağı ve fazla çalışma ücreti yönünden denetime açık bir şekilde tarih ve rakamları belirli ve net olan bir ibraname sunulmadığından hükme esas alınmadığı gerekçesi ile davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında fazla mesai ücreti alacağının hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacının ambulans şoförü olarak çalıştığı sabit olup, davacının günlük çalışma saatlerine göre hesaplamada ara dinlenme süresinin ne kadar olduğunun belirlenmesi gereklidir. İlke olarak işçinin uyku ihtiyacını gideremediği 24 saat esaslı çalışmada yemek ve sair ihtiyaçları nedeniyle 4 saat ara dinlenme yaptığı kabul edilmelidir. Bu yönüyle davacının çalışma şekli açıklığa kavuşturulmadır. Davacının 24 saatlik çalışmasında uyku ihtiyacını giderdiğinin tespiti halinde 10 saat ara dinlemesi yaptığı, şayet gidermeden çalıştığının tespiti halinde ise 4 saat ara dinlemesi yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmelidir. 16 saatlik çalışma için de 1,5 saat yerine 2 saat ara dinlenmesi düşülmelidir.

Mahkemece yapılacak iş gerekli araştırma yapılarak açıklanan bu ara dinlenme sürelerine göre yeniden ek rapor alıp karar verilmesinden ibarettir.

F) Sonuç: