Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/16805 K.2017/6804

Dava

Taraflar arasındaki, fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti, yıllık izin ücreti, alacaklarının kısmen ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18/04/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin davalı işverence haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini, bunun üzerine açmış oldukları işe iade davasının lehlerine sonuçlandığını, süresinde davalı işverene başvuruda bulunmalarına karşın müvekkilinin işe başlatılmadığını ileri sürerek; fark kıdem ve ihbar tazminatları ile işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının kesinleşen işe iade kararı sonrasında 10 iş günü içerisinde işverene başvurmadığı savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının kesinleşen işe iade kararı sonrasında süresinde işe başlamak için işverene başvurmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

İşe iade davası sonrasında işçinin yasanın öngördüğü sürede işe başlamak için işverene başvuruda bulunup bulunmadığı, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İş Kanunu'nun 21. maddesinin 5. fıkrasına göre; "İşçi kesinleşen mahkeme veya özel hakem kararının tebliğinden itibaren on işgünü içinde işe başlamak için işverene başvuruda bulunmak zorundadır, işçi bu süre içinde başvuruda bulunmaz ise, işverence yapılmış olan fesih geçerli bir fesih sayılır ve işveren sadece bunun hukuki sonuçları ile sorumlu olur"

Madde de belirtildiği üzere, işçinin belirlenen süre içerisinde başvurmamasının en önemli sonucu, işverenin mahkeme kararı ile geçersizliği saptanan fesih işleminin hukuken geçerli bir fesih işlemi haline gelmesidir.

Mahkeme kararı temyiz edilmeksizin, tefhim veya tebliğden itibaren 8 gün içinde kesinleşebileceği gibi, temyiz üzerine Yargıtay tarafından onama veya 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3 maddesi uyarınca Yargıtay tarafından kesin olarak karar verilmek sureti ile kesinleşebilir. 10 günlük süre kesinleşmeden değil, kesinleşmiş kararın tebliğinden itibaren başlar.

Somut uyuşmazlıkta; davacının açtığı işe iade davası sonucunda mahkemece feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine hükmedilmiş ve söz konusu karar taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

İşe iade davasında karar tarihi 11.07.2013'tür. Gerekçeli karar davacı vekiline 30.07.2013 tarihinde, davalı vekiline ise 26.08.2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Kesinleşme şerhi ise 19.09.2013 tarihinde düşülmüş olup, tarafların kararı temyiz etmemeleri üzerine ilamın 04.09.2013 tarihinde kesinleştiği belirtilmiştir. Davacı 24.09.2013 tarihli ihtarname ile işe başlamak için işverene başvuruda bulunmuştur.

Eldeki davada yerel mahkemece; temyiz süresinin tefhim ile başladığı, işe iade davasında kararın taraf vekillerinin yüzüne karşı verildiği dolayısı ile 8 günlük tefhim süresinin eklenmesi ile kararın 19.07.2013 tarihinde kesinleştiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Her şeyden önce yasalarda aksine düzenleme bulunmadıkça mahkeme kararlarının taraflara tebliği gerekir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerinde verilen kararlara karşı temyiz süresi tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gündür. Mahkemece karar yüze karşı tefhim edilmiş ise, tefhim edilen kısa kararın usul kanunundaki şartları (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 383 v.d. 6100 sayılı HMK’nın 297 ve 321. maddeleri ) taşıması gerekir. Aksi takdirde usulüne uygun bir tefhimden söz edilemez. Bu durumda somut olayda olduğu gibi temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır.

Ayrıca yukarıda ayrıntılı bir biçimde belirtildiği üzere, davacının işverene başvuruda bulunması için gereken 10 günlük (iş günü) süre kesinleşen mahkeme kararının tebliğ tarihinden itibaren başlamaktadır.

Eldeki dosyada işe iade davasında verilen karar tarafların temyizi olmaksızın kesinleşmiştir. Kesinleşme şerhli kararın davacıya tebliği de söz konusu değildir. Dolayısı ile davacı tarafın kesinleşme şerhinin düşüldüğü tarihten daha önceki bir tarihte kararın kesinleştiğini de öğrendiği iddia ve ispat olunmadığından, kesinleşme şerhinin düşüldüğü tarihin 10 iş günlük sürenin hesaplanmasında dikkate alınması gerekmektedir.

Kesinleşme şerhi 19.09.2013 tarihinde düşülmüş olup, davacı 24.09.2013 tarihli ihtarname ile işe başlamak için işverene başvuruda bulunmuştur. Başvuru süresindendir.

Mahkemece davacı işçinin yasanın öngördüğü 10 günlük süre içerisinde işe başlamak için işverene başvurduğu dikkate alınmaksızın yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.