Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/17126 K.2017/19544

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 09/07/2010-22/03/2013 tarihleri arasında davalı nezdinde krom üretim ocağında eskavatör operatörü olarak çalıştığını, müvekkilinin son ücretinin net 1.800,00 TL olduğunu, işyerinde 3 öğün yemek ve koğuş hizmetinden faydalandığını, müvekkilinin performans yetersizliğinden dolayı işten çıkarıldığını, davalının eşitlik ilkesine aykırı davrandığını müvekkilinin yıllık izinlerini kullanmadığını, müvekkilinin haftanın 7 günü 08:00-17:30 saatleri arasında 1 saat yemek molası kullanarak çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ve haftanın 7 günü çalıştırıldığını,

2-3 ayda bir 5-7 günlük toptan izinlerle memleketine gönderildiğini, bu izinlerin mazeret izni sayılması gerektiğini, müvekkilinin hafta tatil ücretinin ve dini bayramlar dışındaki tüm resmi tatillerde çalıştığı ücretinin ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının 09/07/2010-22/03/2013 tarihleri arasında operatör olarak çalışmaya başladığını, davacının önce asgari ücretle işe başladığını, 2011 yılı Ağustos ayında net maaşının 1.159,74 TL 2012 Ekim ayında ise 1.800,00 TL olduğunu, davalının davacıya eğitimler aldırdığını, eşitlik ilkesine aykırı davranıldığı iddiasının gerçek olmadığını, davacı iş akdinin verilen görevleri yerine getirmemesi, işi yavaşlatması nedeni ile haklı nedenle feshedildiğini, davacının müvekkili şirketi zarara uğrattığını, müvekkil şirkette 3 lü vardiya olduğunu, fazla çalışma yapmanın mümkün olmadığını, işyerinde tek öğün yemek verildiğini, koğuş hizmeti sağlanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; dosyada bulunan ve dava dilekçesinde de belirtilen “haftalık izin belgesi” başlıklı belgelerdeki izin süreleri, yıllık izin ücreti hesabında değerlendirilmesi gerekirken, değerlendirilmemiştir. Bu süreler yıllık izin süresinden sayılacağından bu belgelere göre davacının, iki yıllık kıdemine göre hakettiği 28 günü aşacak şekilde yıllık izinlerini kullandığı anlaşılmakla, yıllık izin ücreti talebinin reddi yerine, kabulü hatalıdır.

3-”2” numaralı bentte izin süresinden sayılması gerektiği belirtilen, haftalık izin belgelerinde kayıtlı izin sürelerinin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ve fazla mesai ücreti hesaplamalarında da dışlanması gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

4-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: