Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/17394 K.2017/21831

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 26/04/2006 tarihinde ...'nda destek hizmetleri Daire Başkanlığı sosyal idari işler müdürünün denetim ve gözetimi altında olan ... Sosyal Tesislerinde davacının işe başladığını, sırası ile ... Sosyal Tesisleri, en son ... Sosyal tesislerinde 23/11/2010 tarihine kadar güvenlik elemanı olarak çalıştığını, iş akdi davalı tarafça haksız olarak feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının, davalı şirket nezdinde toplam 4 yıl 6 ay 27 gün çalışmış olduğu, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından, firmalar değişse de, aynı şekilde, davacı taraf çalışmasına devam ettiği, asıl işveren ... ile diğer davalı-işveren dava konusu alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, davacının çalışmasının aralıksız devam ettiği, fesih şekli ve sebebi itibari ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, dava konusu fazla mesai, yıllık izin, resmi tatil alacaklarına da hak kazandığı, hafta tatili ücretine ilişkin iddianın ise ispatlanamadığı, davacının çalışmasının kesintisiz olduğu, davalıların dava konusu işçilik alacaklarından birlikte sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı asıl işverenin ıslaha karşı zamanaşımı definde bulunması üzerine bilirkişiden yeniden alınan raporda bilirkişinin ıslah tarihini dikkate aldığında 02/11/2007 tarihinden itibaren hesaplama yapması gerekirken maddi hata sonucu 1 yıl geriye giderek hesaplamaların 02/11/2006 tarihinden itibaren yapılması hatalıdır.

3- Davacı, ulusal bayram genel tatil – hafta tatili ücreti ayrımı yapmaksızın her iki kalem alacak için dava dilekçesi ile 150,00 TL talep etmiş olup, bu miktarın ne kadarının ulusal bayram genel tatil ücreti ne kadarının hafta tatili ücreti için talep edildiği hususunda bir açıklamaya yer vermemiştir.

Davacının hafta tatili talebi reddedilmiş olup kabul edilen ulusal bayram genel tatil ücreti talebi için ise dava dilekçesinde istenen 150,00 TL’nin tamamı ulusal bayram genel tatil ücreti olarak istenmiş gibi hüküm kurulmuştur.

Davacı vekili ayrıştırma yapmadığından sözü edilen 150,00 TL’nin 75,00 TL’sinin hafta tatili, 75,00 TL’sinin ise ulusal bayram genel tatil ücreti olarak talep edildiği kabul edilmeli ayrıca davacı ıslah dilekçesinde de aynı şekilde hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti ayrımı yapmaksızın 2.850,00 TL’lik artırıma gitmiş, bu artırım miktarının ne kadarının hafta tatili ücreti ne kadarının ulusal bayram genel tatil ücretine ait olduğunu açıklamamıştır.

Bu durumda da 2.850,00 TL’lik artırımın 1.425,00 TL’sinin ulusal bayram genel tatil ücreti, kalan 1.425,00 TL’sinin hafta tatili ücreti talebi olduğu kabul edilmeli, sonucu itibariyle hem hafta tatili hem de ulusal bayram genel tatil ücreti yönünden dava dilekçesi ile 75,00’er TL, ıslahen ise 1.425’er TL olmak üzere toplam 1.500,00 TL olduğu kabul edilerek sonuca gidilmelidir. Bu ayrıştırma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.