Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/17642 K.2015/24006

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının gece bekçiliği yaptığı dönemde haftanın 7 günü 20:00-08:00 saatleri arasında gece çalışması yaparak çalıştığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının hakettiği ücretlerin hesap pusulalarından anlaşılacağı üzere tam olarak ödendiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Dairemizin 2014/8654 Esas sayılı bozma ilâmına uyulduğu belirtilerek ve bozma ilâmı doğrultusunda alınan bilirkişi raporuna göre karar verildiği gerekçesi ile hafta tatili ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, Dairemizin 2014/8654 Esas sayılı bozma ilâmı üzerine alınan bilirkişi raporunda, davacının gece bekçisi olduğu dönemde 20:00-08:00 saatleri arasında 1 gün çalışma 2 gün dinlenme sistemi ile çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Hükme esas alınan bu bilirkişi raporunda, davacının çalışmasının hem gece saatlerine hem de gündüz saatlerine denk gelmesi nedeni ile 1,5 saatlik ara dinlenmesinin 1 saatlik kısmının gece çalışmasından tenzili gerektiği, buna göre gece çalışmasının 1 saatlik ara dinlenmesi düşüldüğünde günlük 9 saat olduğu, sonuçta 7,5 saatlik süreyi aşan gece çalışmasının günde 1,5 saat olduğu, buna göre de haftada 4,5 saat fazla mesai yaptığı sonucuna ulaşılmıştır.

Günlük kanuni çalışma süresinin yarısından çoğu gece dönemine rastlayan çalışma gece çalışması sayılır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 69. maddesinde “Çalışma hayatında "gece" en geç saat 20.00'de başlayarak en erken saat 06.00'ya kadar geçen ve her halde en fazla onbir saat süren dönemdir.” şeklindeki hüküm mevcuttur.

Bu hükümler dikkate alındığında, davacının 20:00-08:00 saatleri arasında geçen 12 saatlik çalışmasının 20:00-06:00 saatleri arasındaki 10 saatlik kısmı, yani yarısından fazlası gece çalışması olduğundan, 20:00-08:00 saatleri arasındaki çalışmasının tamamının gece çalışması sayılması gerekir.

Buna göre, 1,5 saatlik ara dinlenme, 20:00-08:00 saatleri arasındaki 12 saat çalışmadan düşülerek, günlük fiili çalışma 10,5 saat ve 7,5 saatlik gece çalışmasının kanuni sınırını aşan fazla mesai süresi de 10,5-7,5=günlük 3 saat olarak belirlenmesi gerekir. Günlük fazla mesai süresini 1,5 saat olarak hesaplayan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır.