Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/18791 K.2015/26616

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerini kullanmadığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Dairemizin 2012/18940 Esas sayılı bozma ilâmına uyulduğu, ek bilirkişi raporu alındığı, davacının 25.12.2001 ile 15.02.2007 tarihleri arasında hak ettiği kıdem tazminatı alacağının 4.495,55 TL. olarak hesap edildiği, 01.04.2011 tarihli ibranamede 2800 TL. kıdem tazminatı ödemesinin 16.01.2007-31.03.2011 tarihlerini kapsadığı, 17.02.2015 tarihli bilirkişinin ek raporunda mahsup işlemine yönelik görüşün benimsenmediği ve davacının 4.495,55 TL. kıdem tazminatı alacağı olduğunun kabul edildiği, 1.292,50 TL. yıllık izin ücreti miktarlarının tespit edildiği gerekçesi ile kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerinin kabulüne, fazla mesai ücreti talebinin ise reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, yıllık izin ücreti açısından, Dairemizin 2012/18940 Esas sayılı bozma ilâmında 2007 yılına kadar yıllık izin ücreti hesaplamasının yanlış olduğu, yıllık iznin tüm çalışma süresi üzerinden hesaplanması gerektiği ve hesaba esas ücretin 31/03/2011 tarihindeki ücret olması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkeme tarafından ibrânâmenin kapsadığı sürenin başlangıç tarihi olan 16/02/2007 tarihine kadar olan 5 yıllık süreye göre 5 yıllık izin ücreti hesaplayan bilirkişi raporunun esas alınması hatalıdır. Dairemizin bozma ilâmında belirtildiği üzere, hizmet süresinin başından sonuna yani 25/12/2001-31/03/2011 tarihleri arası için yıllık izin ücreti hesaplanmalıenı, Bu hesaba esas ücret ise 31/03/2011 tarihindeki çıplak ücrettir.

Dairemizin bozma ilâmına Mahkeme tarafından uyulduğunun belirtilmesinin ardından yazılı gerekçe ile hüküm kurulması hatalıdır.

3-Kıdem tazminatı hesabı açısından, Mahkeme tarafından uyulduğu belirtilen Dairemizin bozma ilâmından da anlaşılacağı üzere, davacının 25/12/2001-31/03/2011 arası bir bütün hizmet süresi olarak hesaplanmalı, bulunacak bu hizmet süresi için 31/03/2011tarihinde geçerli ücret meblağı üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalı, ibrânâme makbuz hükmünde olduğundan ibrânâmedeki net 2800 TL. Mahsup edilerek kalan miktar hüküm altına alınmalıdır. Mahkeme Dairemizin bozma ilâmına uyulduğu belirtilmesine rağmen 25/12/2001-15/02/2007 tarihleri arası hizmet süresi üzerinden hesaplama yapılması ve 2800 TL.'nın da mahsup edilmemesi hatalıdır.

Yukarda açıklanan şekilde hüküm kurulur iken, davacı vekilinin dosyadaki beyan dilekçesinde net miktar üzerinden hükmedilmesini talep ettiği, bu nedenle kıdem tazminatı hesabının net miktar şeklinde yapılarak ödenen kıdem tazminatı olan 2800 TL. net miktarın mahsubu gerektiği gözetilmelidir.

4-Kıdem tazminatı için Mahkeme tarafından yürütülen faizin başlangıç tarihi açısından, davacının emeklilik ile işten ayrıldığı 01/04/2011 tarihinden önce hizmet süresinin bölündüğünü gösteren bir delil dosyada mevcut olmadığından, kıdem tazminatına yürütülecek faiz başlangıç tarihinin 01/04/2011 olması gerektiği düşünülmeksizin kıdem tazminatı faizinin 15/02/2007 tarihinden itibaren yürütülmesi hatalıdır.

5-Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi hatalıdır.

F)Sonuç: