Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/1910 K.2015/18995

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; tır şoförü olarak çalışan davacının iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, fark kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücreti, maaş ve harcırah alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının davalı şirketten hiçbir alacağı bulunmadığını beyan ederek, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda, kısa karar davacı vekilinin yüzüne karşı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından 29/11/2014 tarihinde temyiz edilmiş, gerekçeli karar davacı vekiline 24/11/2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Mahkemece temyiz süresinin geçirildiğinden bahisle davacı vekilinin temyiz talebi ek kararla reddedilmiş, davacı vekili bu ek kararı süresinde temyiz etmiştir. 6100 sayılı HMK'nun 321 inci maddesi gözönünde bulundurulduğunda, davacı tarafın temyizinin süresi içinde yapıldığı kabul edilerek, mahkemece temyiz talebinin reddine dair verilen hatalı ek kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilerek,

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davaci işçi 2009 yılından itibaren çıkılan her seferde harcırahlarının 100 Avro eksik ödendiğini beyan ederek sefer priminden yapılan kesinti nedeniyle eksik ödenen harcırahların tahsilini talep etmiş, davacı tanıkları iddiayı doğrulamışlardır.

Mahkemece sözkonusu kesintinin 2009 yılından itibaren uygulandığı ve davacının da bu şekilde çalışmaya devam ettiği, uygulamanın işyeri şartı haline geldiği gerekçesiyle sefer primi alacağı talebinin reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç hatalıdır.

4857 sayılı yasa döneminde işçi aleyhine yapılan her değişikliğin 22. madde uyarınca yazılı yapılması ve işçinin yazılı muvafakatının bulunması şarttır. İşçi aleyhine yapılan değişikliğin 22. maddedeki usul dışında yapılması nedeniyle işyeri şartı haline geldiği kabul edilemez. Bu nedenle dosyadaki bilgi ve belgeler değerlendirilerek varsa davacının talebinin hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçeyle reddi isabetsizdir.

3-Somut olayda, davacı 20/08/2014 harç tarihli ıslah dilekçesini verdikten sonra, dilekçe davalı vekiline 09/09/2014 tarihinde tebliğ edilmiş ve davalı 16/09/2014 tarihinde zamanaşımı itirazında bulunduklarını bildirmiştir. Davalı tarafça süresinde yapılan zamanaşımı savunmasının değerlendirilmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: