Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/19139 K.2018/12330

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının, davalılara ait evde ve şirketlerine ait işyerinde 01.05.2000 tarihinden 07.06.2012 tarihine kadar kesintisiz bir şekilde çalıştığını, davacının çalışmalarının büyük bir bölümünün ...’daki evde geçtiğini, zaman zaman davalı şirkette de görevlendirildiğini, şirket nezdinde de sekreter olarak çalıştırıldığını, davalılar tarafından hiçbir gerekçe gösterilmeden işten çıkartılan davacıya tazminatlarının ve diğer işçilik alacaklarının hiçbirinin ödenmediğini,davacının en son aylık net ücretinin 900,00 TL olduğunu, son 3-4 yıldır maaşların banka kanalı ile ödendiğini,

davacının çalışmalarının hiçbirinin kuruma bildirilmediğini, davacının haftanın 5 günü sabah 07.30’dan akşam 19.30/20.00’e kadar çalıştırıldığını, ancak fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, çarşamba ve pazar günleri izin kullandığını, çarşamba ve pazar günleri davacı izinli olmasına rağmen ayda en az 2 defa çarşamba günleri de aynı saatler içinde çalıştırıldığını, davacının babasının ölümünde kullandığı bir haftalık izin dışında yıllık izinlerini de kullanmadığını ve davacının izin ücretlerinin de ödenmediğini iddia ederek;

kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, özetle; davacının, davalı ...’ın evinde haftanın belirli günleri ev işlerine yardım etmek suretiyle çalıştığını, 4857 Sayılı Kanunun istisnalarını düzenleyen 4-e maddesinde ev hizmetlerinin, İş Kanunu kapsamı dışında bırakıldığını, kural olarak ev hizmetlerinde çalışanlar İş Kanunu kapsamı dışında kaldığı için bu tip hizmetten doğan uyuşmazlıklara İş Kanunu değil, Borçlar Kanununun 393. maddesinin uygulandığını, davalı ... yönünden davanın görevsizlik nedeni ile usulden reddini, diğer davalı ...

Ltd. Şti. nde davacının sürekli bir çalışmasının olmadığını,...Ltd. Şti.’nin aktif dava ehliyeti bulunmadığından husumet yönünden davanın reddini talep ettiklerini, davacının davalı ... Ltd.

Şti.nde hiçbir nam ve ad altında herhangi bir çalışması bulunmadığını, davacının kendi rızasıyla davalılardan ...’ın evindeki çalışmasını bıraktığını, davacının 06.06.2012 tarihinde davalının evinden ayrıldığını, herhangi bir beyanda bulunmadığını, davacının 07.06.2012 tarihinde davalı ...’ın komşusu olan ...‘in evinde çalışmaya başladığını, bu durumun davacının işi kendi rızasıyla bıraktığının ispatı olduğunu, ayrılmak niyetinde olmayan birinin ertesi gün başka bir yerde işe başlamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,davacının hiçbir sebep belirtmeksizin işi aniden bıraktığını, dolayısıyla davalının zor durumda kaldığını savunarak,

davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Somut uyuşmazlıkta; davacı, davalı ve S.G.K. aleyhine hizmet tespiti davası açmıştır. Mahkemece bu davanın kesinleşmesi beklenmeden eldeki davada karar verilmiştir. Hizmet tespiti davasının sonucu bu davayı doğrudan etkileyeceğinden söz konusu davanın sonuçlanıp, kesinleşmesi beklenilmeden karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacının görevi itibariyle, ev hizmetlerinde çalışanlara dair 4857 sayılı İş Kanunu’nun 4/e bendi kapsamında olup olmadığının, dolayısıyla İş Kanunu’na tabi çalışan olup olmadığının hizmet tespit davasında oluşacak sonuca göre, ayrıca değerlendirilmesi gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

F)Sonuç: