Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/19196 K.2015/23864

Yerel mahkemece, isteği kısmen hüküm altına alınmıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, dairemizin 18.11.2013 gün ve 2011/41821 Esas, 2013/29449 Karar sayılı kararı ile hakkaniyet indirimi ve faiz yönlerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkememizce bozma sonrası yapılan yargılama sonunda "fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının işyeri kayıtlarına dayanılarak bilirkişi tarafından tespit edilmesi ve işyeri kayıtlarını tanık anlatımlarının doğrulaması karşısında, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacakları üzerinden hakkaniyet indirimi yapılmadan, önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, ancak faiz konusunda bozma doğrultusunda karar vermek gerekmiş" gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içerisinde taraflarca temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelik inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dairemizin “Somut olayda; fazla mesai ücreti ile ulusal bayram-genel tatil ücretleri tanık beyanlarına göre hesaplandığından, mahkemece hakkın özünü etkilemeyecek şekilde makul oranda hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalıdır.

Davacı vekilinin; dava dilekçesinde fazla mesai ücreti ile ulusal bayram – genel tatil ücreti için en yüksek mevduat faizi talep etmesine, bu alacaklara 4857 sayılı İş Kanunu'nun 34. Maddesinde belirtilen faizin yürütülmesinin gerekmesine rağmen, mahkemece yasal faize hükmedilmesi hatalıdır” gerekçesi ile verilen karara karşı yerel mahkemece “fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının işyeri kayıtlarına dayanılarak bilirkişi tarafından tespit edilmesi ve işyeri kayıtlarını tanık anlatımlarının doğrulaması karşısında, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacakları üzerinden hakkaniyet indirimi yapılmadan,

önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, ancak faiz konusunda bozma doğrultusunda karar vermek gerekmiş” gerekçesi ile kısmen direnilmiştir.