Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/19322 K.2018/12080

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı iş yerinde 16/06/2004 tarihinde çalışmaya başladığını, takograf ekip şefi olarak görev yaptığını, davacının iş akdinin hiç bir sebep gösterilmeksizin 14/05/2013 tarihinde sona erdirildiğini ileri sürerek,kıdem ve ihbar tazminatları ile hafta tatili,fazla mesai, yıllık izin ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili,davacının ardı ardına iki iş günü mazeret göndermeksizin ve bildirim yapmaksızın işe gelmediğini, bu nedenle müvekkilinin davacının bir daha işe gelmeyeceğini düşünerek bu durumu istifa olarak değerlendirerek bildirimde bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalıya ait işyerinde sabah 8.00- akşam 19.00 saatleri arasında çalıştığını belirterek fazla mesai ücretleri ile çalıştığı ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediği iddiasıyla dava açmış olup, davalı davacının kış aylarında yaklaşık 4-5 ay gibi bir süre kış şartları nedeni ile işe gelmediğini savunmuştur.

Fazla mesai yapıldığının ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıldığının ispat külfeti davacının üzerindedir.

Davacı iddiasını ispat için tanık deliline başvurmuştur. Gösterdiği tanıklardan ...,davacının yeğeni olmakla yağmur ve kar yağdığında araziye çıkmadıklarını,evde kaldıklarını beyan etmiş, diğer davacı tanığı ... ise,kış aylarında yağmur ve kar yağışı olduğunda araziye çıkılmadığını beyan etmiştir.

Davalıda iki tanık dinletmiş, tanıklardan ... davacının çalışması hakkında bilgisi olmadığını, diğer davalı tanığı ise kış aylarında yağmurlu havalarda evde olduklarını beyan etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yağmurlu havalarda çalışma yapılıp yapılmadığının değerlendirilmesinin tarafınca yapılması mümkün olmadığı belirtilerek yaz ve kış ayrımı yapılmadan davacının çalışmasına devam ettiği kabul edilerek alacak hesabı yapılmıştır.

Dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre davacı kış döneminde davalı işyerinde çalıştığını ispatlayamamıştır. Bu durum karşısında mahkemece kış dönemini kapsayacak şekilde hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır. Mahkemece kış döneminin dışlanarak fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının hesaplanması gerekirken tüm yılı kapsayacak şekilde hesaplama yapılarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: