Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/2012 K.2016/12063

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; davalıya ait iş yerinde 2006 yılı 11. Ayından 2012 yılı Eylül ayı başına kadar güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, hak etmiş olduğu alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, asgari geçim indirimi, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; 15/10/2007 tarihinde işe girişi yapılan ve 29/08/2012 tarihinde çıkışı yapılan davacının son maaşının kayıtlarında belirtildiği gibi olduğunu, davacının hak ettiği bayram ve tatil ücretlerini aldığını, iş yerlerinde vardiya çalışma sistemi olduğundan gereği şekilde iş mevzuatında belirtilen süreleri aşacak şekilde çalışmasının söz konusu olmadığını, bu nedenle de fazla mesaisinin bulunmadığını, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

E) Gerekçe:

1-Usul açısından;

Davacı, dava dilekçesinde tüm alacaklar için toplam 9.000 TL talepte bulunmuş, yargılamanın hiçbir aşamasında taleplerini ayrıştırmamış, mahkeme de talepleri ayrıştırmadan hüküm kurmuştur.

Her bir talep için miktar ayrıştırmaksızın, hangi alacağın ne miktarda talep edildiği açıklığa kavuşturulmaksızın karar verilmesi usule aykırıdır. Zira, somut uyuşmazlıkta birden fazla talep olup davaların yığılması söz konusudur.

Dava dilekçesinin talep kısmında, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacakları da talep edilmiştir. Oysa bu alacaklar hesaplanmadığı gibi, hüküm fıkrasında olumlu ya da olumsuz karar verilmemiştir. Bu husus 6100 sayılı HMK’nin 297 ve 321. Maddelerine aykırı olup bozma sebebidir.

2-Esas açısından;

a-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b-6100 sayılı HMK’nin 25. Maddesi gereğince hakim, tarafların getirdiği maddi vakıalarla bağlıdır. Davacı dava dilekçesinde açıkça, yaz döneminde 21.00-08.00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmesine rağmen, 20.00-08.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek fazla mesai talebinin kabulü, anılan maddeye aykırılık teşkil etmiştir.

c-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: