Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/2014 K.2016/8715

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı Vekili özetle; davacının davalı işyerinde 21.01.2008-30.12.2010 tarihleri arasında kurye olarak çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi ve sigortasının aldığı gerçek ücret üzerinden yatırılmaması sebebiyle davacının iş akdini sözlü olarak feshettiğini, son aya ait maaş ve yol ücretini alamadığını, davacının işten ayrıldığında 780 TL maaş aldığını, bu paranın 600 TL'sinin bankaya yatırıldığını, 180 TL'sinin elden ödendiğini, elden ödeme ile ilgili makbuz alındığını fakat bu makbuza TL yerine kargo ile ilgili terimler olan KG veya DS gibi terimler yazıldığını, davacının haftalık ortalama 70-80 saat çalışma yaptığını,

cumartesi günleri 17.00-18.00'a kadar çalıştığını, ayda bir, iki gün gece saat 23.00 veya 24.00'a kadar çalıştığını, iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, maaş alacağı ve son aya ait yol ücreti alacaklarının faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Vekili özetle; davacının 21.01.2008 tarihinde davalı işverenin ...'nde kurye pozisyonunda çalıştığını, davacının 30.12.2010 tarihinde davalıya sunmuş olduğu bir takım gerçeğe aykırı nedenlerle kendi isteği ile istifa ettiğini, davacının yazılı istifa dilekçesi sunarak istifa ettiğini, davacının yaptığı fazla mesai olmadığını, davacının ...'ya bildirilen ücretinin gerçek ücret olduğunu, bunun dışında yol ücreti ve benzeri bir ödemenin yapılmadığını, davacının kıdem tazminatı talebinin haksız olduğunu, davalı işverene ihbar tazminatı ödemesi gerektiğini, davacının 08.30-18.00 saatleri arasında çalıştığını, öğlen 1,5 saat dinlenme ve yemek molası olduğunu, günde 8 saatten fazla çalışma yapılmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; kıdem tazminatı ve yol ücreti alacak taleplerinin reddine, fazla çalışma alacağı ve ücret alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacının fazla çalışma yaparak çalıştığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının hafta içi günlük çalışma saati olan 12 saatten 1,5 saatlik yemek molası düşüldükten sonra, davacının günlük çalışması 10,5 saat olarak belirlenmiştir. Davacının, cumartesi günü çalışma saati olan 9,5 saatten bir saat yemek molası düşüldükten sonra, davacının cumartesi günü çalışması 8,5 saat olarak belirlenmiştir. Bu şekilde, davacının haftalık çalışma süresi 10,5 X 5 = 52,5 + 8.5 = 61 saat olup, davacının haftalık yasal 45 saatlik sürenin üzerinde çalışarak, haftada 61 - 45 = 16 saat fazla çalışma yaptığı halde 17 saat üzerinden hesap yapılarak fazla mesai alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun, hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: