Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/2017 K.2015/16774

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ödenmediği iddiasıyla fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak genel tatil ile gece çalışılan vardiyalar yönünden fazla çalışma ücreti talebini kısmen hüküm altına almıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ihtilaf konusu olup, işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 23.6.2009 gün 2007/40862 E, 2009/17766 K).

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41 inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir (Yargıtay 9.HD. 18.11.2008 gün 2007/32717 E, 2008/31210 K.).

Davalı işverene ait işyerinde iki vardiya şeklinde çalışıldığı, davacının ise, bir hafta gece takip eden hafta gündüz vardiyasında çalıştığı, gece vardiyasının 20.30-9.00 saatleri arasında gerçekleştiği, buna göre günlük 12,5 saatlik çalışmadan 1,5 saatlik ara dinlenmenin mahsubu ile 11 saatlik çalışma yapıldığı, gece çalışmasında günlük 7,5 saati aşan 3,5 saatlik fazla çalışma yapıldığı anlaşılmakta olup, gece vardiyasında günlük yedibuçuk saati aşan kısmın fazla çalışma olduğu ve bunun varsa, yıllık 270 saati aşan kısmına fazla çalışma olarak hükmedilebileceği gözetilmeden hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.