Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/20382 K.2017/14145

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 24.03.2008 tarihinden 10.12.2009 tarihine kadar davalı üniversite bünyesinde uzaktan eğitim merkezinde sistem ve yazılım uzmanı göreviyle çalıştığını, çalıştığı dönemde en son olarak 2.200,00 TL. net ücret alındığını, müvekkiline yol ve yemek parasının verileceğinin teklif edilmesine rağmen bu konuda kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığını, 21 aylık çalışma sürecinde ücretine zam yapılmadığını, müvekkilinin tüm resmi tatillerde çalıştığını, müvekkilinin cumartesi çalışmaları haricinde ... günleri çalıştırıldığını,

ayrıca müvekkiline ... günü ve genel tatillerde çağrılıp işe gitmediği dönemlerde ücretinden kesinti yapıldığını, müvekkiline her yıl enflasyon oranında zam yapılması taahhüt edildiği halde zam yapılmadığını, müvekkilinin 2 haftalık ücretli izin alacağı bulunduğunu, müvekkiline telif hakkı ödeneceği taahhüdünde bulunulduğu halde 1 kere telif ödendiğini ancak başka ödeme yapılmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin ve telif ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş akdinin davacı tarafından feshedilmesi; yıllık izinlerini ise kullanması nedeniyle kıdem tazminatı ile yıllık izin talep hakkı bulunmadığını, fazla mesai ücretinin ise ücrete dahil olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının telif ücreti alacağının bulunduğu kanıtlanmadığı gerekçesiyle reddine, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak diğer taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Kıdem tazminatı toplamının hem tefhimde hem de gerekçeli kararda “4.015,00 TL” olarak belirtilmesi karşısında, dava ile talep edilen “500,00 TL” çıkartıldıktan sonra ıslahla artırılan ve faiz hükmedilmeyen kısmı için “3.515,00 TL” yerine “3.510,00 TL” olarak yazılması, sonuca etkili olmayıp, mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Somut uyuşmazlıkta, davalı Üniversitenin 2547 sayılı Yasa’nın 56/b delaleti ile Harçlar Yasası’nın 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden, davalı üniversiteden harç alınması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.