Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/20637 K.2018/13290

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 23.07.2010 tarihinde kamyon şoförü olarak çalışmaya başladığını, iş akdini sigorta primlerinin eksik ödenmesi, fazla mesai yaptırılıp karşılığının ödenmemesi nedenleriyle haklı olarak 18.09.2012 tarihinde feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının haksız olarak kendisinin işten ayrıldığını, işverenlikte hiçbir zaman milli ve dini bayramlar ile hafta sonu çalışma yapılmadığını, ücrete ilişkin iddialarının asılsız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir..

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, somut olayda, davacı fazla çalışma yaptığını ileri sürmüş ise de; fazla mesai yaptığını kanıtlamak için yazılı belge sunmamış, sadece tanık ifadelerine dayandığı, tüm dosya kapsamından zamanaşımı itirazı da nazara alınarak tanıklarının tanıklık ettikleri dönemler dışlandığında davacının fazla çalışma iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve tatil alacaklarının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma ile hafta tatili ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, çalışma şeklinin yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

Somut uyuşmazlıkta, kamyon şoförü olarak çalışan davacı işçi dava dilekçesinde fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığını iddia etmiş, ispat noktasında takometre kayıtları ile tanık deliline dayanmıştır.

Mahkemece, davacının fazla mesai ve tatil çalışmalarını yazılı belge sunmaması ve tanıklarının tanıklık ettikleri dönemler dışlandığında fazla çalışma iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle bu alacakların reddine karar verilmiş ise de, bu karar dosya içeriğine uygun değildir. Davacı işyeri kayıtlarına dayandığı gibi uyuşmazlık konusu dönemin tamamına ilişkin taraf tanık beyanlarının olduğu da görülmüştür.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle kesin süre vererek takometre kayıtlarının davalı işverenden 6100 sayılı HMK’nın 220. maddesi kapsamında istemek, sonucuna göre, kayıtların olduğu dönemlerde sadece kayıtlara itibar edilerek, kayıt olmayan dönemler için ise tanık beyanlarına göre davacının fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti talepleri konusunda bilirkişiden denetime elverişli rapor almak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir. Eksik inceleme ile bu taleplerin reddi hatalıdır.

F) Sonuç: